Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2019/3320 K.2021/571

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 2000 yılı ila 2014 yılı Mayıs ayı arasında davalının yönetim kurulu üyesi olduğu dava dışı ... Cam A.Ş.'nin muhasebe bölümünde sigortalı olarak çalıştığını, 2014 yılında kendisine yeni iş kuracağı için iş sözleşmesini karşılıklı sonra erdirdiklerini, 15 gün sonra aynı yerde görevli olan dava dışı ...'nın, şirketin 2014 yılı muhasebe açığının 350.000,00 TL olup bunun kendisinden kaynaklı olduğunu, bu parayı ödememesi halinde hırsız damgası yiyerek,

hapse girebileceğini, kendisinin ve ailesinin başına büyük dertler açabileceğini, ailesinin dağılacağını söylediğini, şirketin muhasebe denetimleri sürekli ve düzenli yapılmasına rağmen tehdit ve baskı sonucu duygusal yapısının verdiği zayıflık ve endişe ile 350.000,00 TL'yi ödemeyi kabul ettiğini, daha sonra başka yıllara ait muhasebe açıklarının da tespit edilip hepsinden kendisinin sorumlu tutulduğunu, yaşadığı baskı ve korku neticesinde, kayıtların baştan sona incelenmesi halinde gerçeğin,

haklılığının ortaya çıkacağı ve birgün şirketin kendisine geri ödeme yapacağı inancı ile 1636 ada 1 parseldeki 10 nolu bağımsız bölüm ile 42 ada 10 parseldeki 3 nolu bağımsız bölümü davalıya bedelsiz devrettiğini, devam eden korku ve baskıların etkisi ile bütün ailesinin kazanım ve birikimlerini, tüm malvarlığını davalıya verdiğini, Eylül 2015 yılında davalı ile görüştüğünü, davalıdan şirket hesaplarının incelenmesini istediğini, davalının bu hususu düşünüp kendisini arayacağını söylemesine rağmen dönmediğini, telefonlarına cevap vermediğini, bunun üzerine 06.11.2015 tarihinde intihara teşebbüs ettiğini,

davalının 10 nolu bağımsız bölümü dava dışı 3. kişiye devrettiğini ileri sürerek 3 nolu bağımsız bölüm yönünden tapu kaydının iptali ile adına tesciline, 10 nolu bağımsız bölümden ise taşınmazın davalıya devrine ilişkin satış senedinin iptali ile devir tarihi itibariyle tespit edilecek değerinin yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının borçlarının bir kısmına mahsuben dava konusu taşınmazlarını kendi özgür iradesi ile devrettiğini, korkutmanın bulunmadığı gibi bu iddia ile ilgili olarak resmi merciilere herhangi bir başvurunun da yapılmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur. Davalının yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları davaya dahil edilmişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince, korkutma iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, davacının dava konusu taşınmazların devir işlemini hukuka aykırı ve esaslı korkutma sonucu gerçekleştirdiği iddiasının subüta ermediği gerekçesiyle davacı vekilinin davanın reddine ilişkin istinaf sebebi yerinde görülmediğinden reddedilmiş,

davalının yargılama sırasında ölmesi üzerine davayı takip eden mirasçılarının karar başlığında taraf olarak gösterilmemiş olmaları nedeniyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kamu düzeni bakımından kabulü ile, kararın 6100 sayılı HMK.'nun 353-(1)-b/2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, yargılama sırasında ölen davalının mirasçılarının karar başlığına davalı olarak eklenmesi suretiyle kararın düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm tesisi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü

-KARAR-