KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2019/3894 E., 2020/3985 K.·Mahkemesi : ...bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Eylül 2020
- Dava türü
- TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, mirasbırakan ...’ın dava konusu 112 ada 104 ve 105 parsel sayılı taşınmazlardaki eşi Kemal’den intikalen gelen miras paylarını 16.10.1997 tarihinde davalı kızı ...’e satış suretiyle temlik ettiğini, 105 sayılı parsel üzerinde kat irtifakı tesisi ile 5 ve 8 no’lu meskenler ile bir işyerinin davalı adına tescil edildiğini, iş yerinin 3. kişiye satıldığını, mirasbırakan tarafından yapılan işlemin mirastan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu, satış gerçek olsa dahi saklı paylarına da tecavüz edildiğini ileri sürerek, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini, mümkün olmazsa tenkisini istemişlerdir.
Davalı, iddiaların yersiz olduğunu, o dönem kök muris babaları Kemal ve erkek kardeşleri ... ve ...’in ortağı olduğu ... isimli şirketin borçları nedeniyle kefil olan anneleri ...’nın icra baskısı altında olduğunu, taşınmazların icra kanalıyla satılmaması için şirket borçlarını ödediğini, karşılığında kardeşlerinin de çekişmeli taşınmazlardaki miras paylarını devrettiğini, muvazaa bulunmadığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, mirasbırakan ...’nın mal kaçırma amacıyla devir yapmadığı, şirket borçlarını ödemesi nedeniyle davalıya devir yapıldığı gerekçesiyle iptal ve tescil isteğinin, temlik tarihinden itibaren 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açıldığı gerekçesiyle de tenkis isteğinin reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin istinaf etmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.1 maddesi gereğince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
-KARAR-
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2019/3894, K. 2020/3985, 10 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama