KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2019/4482 E., 2019/6457 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Aralık 2019
- Dava türü
- TAPU İPTALİ VE TESCİL
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada; Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir. Davacılar, mirasbırakan babaları ...’un maliki olduğu 179 parsel sayılı taşınmazı kızı olan davalıya satış göstermek suretiyle devrettiğini, mirasbırakanın mal satmaya ihtiyacı olmadığı gibi davalının da alım gücü bulunmadığını, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir. Davalı, taşınmazı bedeli karşılığı satın aldığını, murisin mal kaçırma iradesi bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, bedeller arasındaki farktan söz edilerek, temliki işlemi mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar Dairece ‘’..Somut olaya gelince; davacı tanığı olarak dinlenen davacı ...’ın eşi...’nin beyanına göre temlik muvazaalıdır. Ancak taraflara aynı yakınlıktaki ...’in beyanına göre işlem gerçek satıştır. Mirasbırakan adına başka taşınmazların olduğu da kayden sabittir.
Somut olgular yukarıdaki ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde davalı tanığı kardeş ...’in beyanına itibar edilmesi gerektiği ve temlikin gerçek satış olduğu sonucuna varılmaktadır. Bedeller arasındaki fark tek başına muvazaanın kanıtı değildir.
Hâl böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.’’ gerekçesi ile bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
-KARAR-
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2019/4482, K. 2019/6457, 11 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama