Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2019/4747 K.2021/1178

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen ek karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...ın 220 parsel sayılı taşınmazını mirasçılardan mal kaçırmak amacı ile muvazaalı olarak davalılardan Halil ve Emine'ye devrettiğini, daha sonra Halil'in bir kısım payını davalı ...'ya temlik ettiğini ileri sürerek taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar davanın reddini savunmuş, davalı İ ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalılar Halil ve Emine yönünden davanın kabulüne, davacı ...yönünden daha önce verilen "davanın açılmamış sayılmasına" şeklindeki hüküm bendi ile ...hakkında verilen red şeklindeki hüküm bendi bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiğinden bu hususlarda yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, anılan karar 28.03.2018 tarihinde kesinleşmiş, davacılar vekili 24.10.2018 tarihli dilekçe ile hükmün infazı konusunda tereddüt oluştuğu ve bu nedenle infaz edilemediğini ileri sürerek hükmün tavzihini talep etmiş, mahkemece tavzih talebinin kabulü halinde önceki hükmün tamamen değiştirilerek, yeni hüküm tesis edilmesi sonucu doğacağından tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK. nun 305. maddesinde "(1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. (2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." şeklinde hükmün tavzihi müessesesi düzenlenmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, yargılama sırasında ölen davacı ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup davacıların anneleri ...'ın dava konusu taşınmazdaki miras payının kendi paylarına eklenmesi suretiyle tavzih yapılması isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davacıların bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerinde olmadığından reddine.

Davacıların öteki temyiz itirazına gelince;

6100 sayılı HMK’nın 297/2. maddesinde “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” düzenlemesi yer almaktadır. Kamu düzeninden olan doğru sicil oluşturma ilkesi gereğince hakimin infazı kabil karar verme yükümlülüğü vardır. Yasa maddesinin bu açık hükmüne göre, mahkemelerce kurulan hükümler infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır.

Somut olayda, tavzihi istenen hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesi uyarınca infaza elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.

Şöyle ki, tavzihi istenilen 05.03.2014 tarihli hükmün 1 nolu bendinde dava konusu taşınmazdaki davalılardan Halil ve Emine adına kayıtlı payların davacıların (davacı Ayşe Yıldırım dışındaki) miras payları oranında iptali ile davacılar adına tesciline karar verilmesine rağmen davacıların miras payı belirtilmeksizin veya veraset ilamına atıf yapılmaksızın tapuya tesciline kararı verildiği; öte yandan, dava konusu taşınmazın bulunduğu il, ilçe, mevki, pafta bilgilerinin hüküm fıkrasına yazılmadığı, bu durumda infazda şüphe uyandıracak şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca, 6100 sayılı HMK'nun 305. v.d. maddeleri gereğince, tavzih isteğinin kabulüne karar verilmesi, dava konusu edilen taşınmaz hakkında infaza elverişli şekilde açıklama yapılması gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, tavzih talebinin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.