Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2019/4948 K.2021/3170

Taraflar arasında görülen davada;

Asıl ve birleştirilen davada davacılar, mirasbırakanları ...'nın 196 ada 10, 138 ada 40 parseller ile 89 ada 36 parseldeki 9, 11, 12 nolu bağımsız bölümleri davalıya temlik ettiğini, devirlerin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde tenkise; birleştirilen Lüleburgaz 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/394 Esas sayılı dosyasında; toplam 22 parça taşınmazın mirasbırakan tarafından satın alındığını ancak davalı adına tescil edildiğini ileri sürerek tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, mirasbırakanın kanser hastalığı sebebiyle tüm ihtiyaçlarının kendisi tarafından karşılandığını, taşınmazların satış bedelini ödediğini, mirasbırakanın paraya ihtiyacı olmadığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, taşınmazları fiilen kullandığını belirterek asıl ve birleştirilen davaların reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliklerin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile asıl ve birleştirilen davaların kabulüne; birleştirilen Lüleburgaz 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/394 Esas sayılı dosyasının bu dosyadan tefrikine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince davalının istinaf istemi HMK'nın 353/1.b.2. maddesi gereğince vekalet ücreti yönünden kabul edilerek, yeniden hüküm kurulmuş ve asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine 15/10/2019 tarihli karara karşı yapılan temyiz başvurusunun nispi temyiz harcı ikmal edilmediğinden yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar, asıl ve birleştirilen davada davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen davalar, muris muvazaası hukuksal sebebine dayalı tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince 15.10.2019 tarihli karar ile davalı vekilinin istinaf başvurusu HMK'nın 353/1.b.2 maddesi uyarınca kabul edilerek, davalı tarafından yatırılan 29.542,50-TL istinaf peşin harcının ilk derece mahkemesince davalıya iadesine karar verilmiş, davalı vekilince de 12.11.2019 havale tarihli dilekçe ile iadesine karar verilen istinaf peşin harcının temyiz harcı olarak mahsubu talep edilmiş, bölge adliye mahkemesince kararda mahsuba ilişkin bir hüküm bulunmadığından istem reddedilerek, süresi içerisinde temyiz nispi harcının ikmal edilmemesi nedeniyle 20.11.2019 tarihli ek karar ile temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Somut olayda, Dairece yapılan geri çevirme sonucunda istinaf peşin harcının davalılara iade edilmediği anlaşılmıştır. O halde, davalının istinaf istemi kabul edilerek istinaf peşin harcının davalıya iadesine karar verildiğine ve davalı tarafından da iadesine karar verilen harcın temyiz nispi harcından mahsup edilmesi süresinde talep edildiğine göre; Anayasanın 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkı ile bu kapsamda teminat altına alınan adalete ve mahkemeye erişim hakkına aykırı olacak şekilde, kararda mahsuba ilişkin bir hüküm bulunmadığı gerekçesi ile istemin reddedilmiş olması doğru olmadığından İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince verilen 20.11.2019 tarihli EK KARARIN KALDIRILMASINA,

Davalı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;