Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2019/811 K.2021/1130

Davacılar-karşı davalılar, mirasbırakanları ...'ın maliki olduğu ... ili ... ilçesindeki 2984 ada 9 parsel sayılı taşınmazdaki 4 nolu bağımsız bölümünü, ... ili ... Mahallesindeki 372 ada 5 parsel sayılı taşınmazdaki 3 nolu bağımsız bölümünü ve ... ili ... ilçesindeki tüm taşınmazlarını, ...

35.Noterliğinin 26.11.2013 tarihli ölünceye kadar bakım sözleşmesi ile davalı kardeşine temlik ettiğini, yapılan işlemin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaaalı olduğunu ileri sürerek ölünceye kadar bakma sözleşmesinin ve dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde taşınmazların bedelinin davalıdan tahsiline, olmadığı takdirde tenkisine karar verilmesini istemişler, aşamada sundukları 29.04.2015 havale dilekçelerinde ise, davada tenkis taleplerinin bulunmadığını bildirmişlerdir.

Davalı-karşı davacı, davacıların bir kısmının tenkis davası açma haklarının olmadığını, muris ile aralarında yapılan ölünceye kadar bakma akdinde muvazaalı bir durumun söz konusu olmadığını, bu akit gereğince her türlü yükümlülüğünü yerine getirdiğini, murisin tüm bakım ve gözetimi ile kendisinin ilgilendiğini belirterek davanın reddini savunmuş, karşı davasında ise, ... ili, ... ilçesi, ... Köyündeki 1121 ve 1123 nolu parsel sayılı ölünceye kadar bakım akdine konu taşınmazların adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl davada iddianın ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine, karşı davanın ise, ölünceye kadar bakma akdinin 1123 ve 1121 parsel sayılı taşınmazları kapsayacak şekilde düzenlendiği gerekçesi ile kabulüne karar verilmiş, verilen karara karşı istinaf talebinde bulunulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, murisin ölünceye kadar bakma akdi ile amacının bakımının ve ihtiyaçlarının karşılanması olmayıp, diğer mirasçılarından ayırdığı kardeşine mal bağışlamak olduğu gerekçesi ile davacılar-karşı davalılar vekilinin istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına, asıl davanın kabulüne ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı-karşı davacı vekili tarafından süresinde duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 02.03.2021 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacılar vekili Avukat ... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik yoktur. Davalı-karşı davacı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Hemen belirtilmelidir ki, harç kamu düzeni ile ilgili olup temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın re’sen gözetilmesi gereken hususlardandır.

Bilindiği gibi, muris muvazaası hukuksal sebebine dayalı davalarda dava değeri, mirasbırakan tarafından temlik edilen payın dava tarihindeki değeri üzerinden davayı açan mirasçı ya da mirasçıların miras payına isabet eden kısım olup, davanın kabulü halinde bu değer üzerinden nispi karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekmektedir.

Bu durumda, eldeki davada alınması gereken harç mirasbırakan tarafından davalıya devredilen 3 ve 4 nolu bağımsız bölümlerin davacıların mirasçılık belgesindeki toplam paylarına (432/540) isabet eden kısmının dava tarihindeki toplam değeri (472.000 TL) üzerinden hesaplanması gerekirken Bölge Adliye Mahkemesince fazla karar ve ilam harcına hükmedilmesi doğru değildir.

Öte yandan, davalı-karşı davacının ismi ... olduğu halde, hüküm fıkrasında “... payın davalı ... üzerine bırakılmasına...” şeklinde yazılması da doğru değildir.

Ne var ki, bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün (A-1-b) fıkrasındaki “Bakiye 108/540 payın davalı ... üzerinde bırakılmasına” cümlesinin hükümden çıkarılarak yerine “Bakiye 108/504 payın davalı ... üzerinde bırakılmasına” cümlesinin yazılmasına, yine hükmün (A-1-c) fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Alınması gereken 32.242.32 TL ilam harcından; peşin alınan 853,90 TL'nin ve tamamlama harcı 10.773,60 TL'nin mahsubu ile,

eksik alındığı anlaşılan 20.614.82 TL'nin davalı-karşı davacı ...'dan tahsili ile HAZİNEYE GELİR KAYDINA, Harç tahsil müzekkeresinin temyiz edilen dosyalarda Dairemizce, temyiz edilmeden kesinleşen dosyalarda İlk Derece Mahkemesince ilgili Vergi Dairesine yazılmasına” cümlesinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle 6100 sayılı HMK’nin 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.11.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 3.050.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,