Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2019/932 K.2019/1399

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 4406 ada 14 parsel sayılı taşınmazda tam malik, 4406 ada 13 sayılı parselde ise 701/2400 oranında paydaş olduğunu, anılan taşınmazları 1976 tarihinde temellük ettiğini, 2003 yılındaki imar uygulaması ile taşınmazın 13 ve 14 numaralı parsellere ayrıldığını, davalıların mirasbırakanları ...'ın 06.10.1992 tarihinde ölümü sonrasında 11.12.2012 tarihinde adlarına intikal yaptırdıklarını, isim benzerliği nedeniyle yapılan tescilin yolsuz olduğunu ileri sürerek iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle geri çevirme suretiyle getirtilen 17.07.1981 tarih ve 1613 yevmiye sayılı resim senet ile Münih Başkonsolosluğunda düzenlenen 18.06.1981 tarihli vekalatname içeriğinden dava konusu taşınmazların geldisi olan 183 ada 5 parsel sayılı taşınmazı temellük edenin davalıların mirasbırakanı İsmail oğlu ... olduğu anlaşılmakla yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olduğuna göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 16.70.TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 28.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.