KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2020/1092 E., 2021/2242 K.·Mahkemesi : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2021
- Dava türü
- TAPU İPTALİ VE TESCİL
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki davadan dolayı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nden verilen 31/12/2019 gün ve 1141-1443 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.
-KARAR-
Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali-tescil isteğine ilişkin olup, davanın kabulü hakkındaki mahkeme kararına karşı yapılan istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş; karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK.'nın 362.maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, 1/a bendinde de miktar veya değeri kırkbin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" hükmüne yer verilmiş, 2019 yılı itibarıyla HMK.'nın 362/1-a bendinde belirtilen 40.000.00TL’lik kesinlik sınırı 58.800,00TL olarak uygulanmaya başlanmıştır.
Hemen belirtilmelidir ki, pay oranında açılan muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil davalarında davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, dava değerinin davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur.
Somut olayda, davaya konu taşınmazın davalı ...′e temlik edilen payının keşfen saptanan 155.533,00TL değeri üzerinden her bir davacının 1/9′ar payına karşılık gelen değer 17.281,40TL olup, anılan değerin 2019 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 58.800,00TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.
Diğer taraftan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayan kararlar hakkında 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bir karar verilebileceği açıktır.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2020/1092, K. 2021/2242, 14 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama