KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2020/1735 E., 2021/2531 K.·Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Nisan 2021
- Dava türü
- TENKİS
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 03/03/2020 gün ve 88-106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.
-KARAR-
Dava, tenkis isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.
Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK'nin 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, aynı maddenin 1/a bendinde de miktar ve değeri kırkbin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar hükmüne yer verilmiş, 2020 yılı itibarıyla HMK'nın 362/1-a bendinde belirtilen 40.000,00 TL'lik kesinlik sınırı 72.070,00TL olarak uygulanmaya başlamıştır.
Somut olayda, davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmamaktadır. Bu durumda her bir davacının dava edilen taşınmazdaki saklı payının değerinin dava değeri olarak kabul edilmesi gerektiği açıktır. Mirasbırakan tarafından dava konusu taşınmazın 1/6 payının davalıya temlik edildiği, bu 1/6 payın 2016 tarihindeki değerinin 56.240,64 TL olduğu, bu durumda davacıların her birinin yasal miras payının (6/40) değerinin ise 8.436,10 TL olduğu görülmüştür. Hal böyle olunca, davacıların yasal miras paylarına isabet eden değerin dahi davacılardan her biri için 2020 yılı itibariyle temyiz kesinlik sınırı olan 72.070,00TL'nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.
Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebilir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2020/1735, K. 2021/2531, 26 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama