Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/196 K.2021/720

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin mahkeme kararına karşı davacılar tarafından yapılan istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilip 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu′nun(TMK) 705/2. maddesi dayanak gösterilmek suretiyle kısmen tapu iptali-tescile kısmen tazminata ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, yolsuz tescil nedenine dayalı tapu iptali-tescil, olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...′ın paydaşı bulunduğu 1114 nolu parselde başka paydaş tarafından davalı ...′a yapılan 1/3 pay satışı nedeniyle şufa hakkını kullanarak dava açtığını, davanın kabul edilmesine rağmen 1114 nolu parsele hükümde yer verilmesinin unutulup kararın kesinleştiğini, davalı üzerinde kalan payın yolsuz tescil niteliğinde bulunduğunu ileri sürerek tapu iptali-tescile, aksi takdirde tazminata karar verilmesini istemişler; çekişmeli payın davalı tarafından davadan önce dava dışı kişiye satıldığının anlaşılması üzerine isteklerini tazminata hasretmişlerdir.

Davalı, zamanaşımı süresinin geçtiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Şufa davasında davacıların mirasbırakanı tarafından yatırılan 5.000 TL şufa bedeli üzerinden davanın kabulüne ilişkin mahkeme kararına karşı davacılar tarafından yapılan istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilip 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu′nun(TMK) 705/2. maddesi dayanak gösterilmek suretiyle kısmen tapu iptali-tescile kısmen tazminata karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Mahkeme kararı, hüküm kapsamı ile kesinleşir. Hüküm kapsamında yer verilmeyen bir hususun kesinleştiğinden ve hukuki sonuç doğuracağından söz edebilme olanağı da yoktur.

O halde, 2005/984 esas sayılı şufa davasının hüküm sonucunda yer almayan dava konusu 1114 nolu parsel bakımından TMK′nin 705/2. maddesinde düzenlenen tescilsiz mülkiyet kazanım koşulunun gerçekleştiğini söyleyebilmek mümkün değildir.

Değinilen bu hukuki durum karşısında, isteklerini tazminata hasreden davacıların davalı ...′dan isteyebilecekleri miktarın, şufa davasında mirasbırakanlarının dava konusu taşınmaz hakkında ödediği şufa bedeli olacağı kabul edilmelidir. Nitekim, anılan husus yerel mahkeme tarafından da benimsenmiştir.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen ilke ve olgular birlikte değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, olayda uygulanma imkanı bulunmayan TMK′nin 705/2. maddesi dayanak yapılarak yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulması isabetsizdir.

Kabule göre de, davacıların isteklerini tazminata hasrettikleri gözardı edilip kısmen de olsa tapu iptali-tescil kararı verilmesi doğru değildir.