Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/204 K.2021/1006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan babası ...’ın ölümü üzerine davalıyla birlikte mirasçı kaldıklarını, mirasbırakanın maliki olduğu dava konusu 740 ada 44 parsel sayılı taşınmazın çıplak mülkiyetini, mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 28.11.2007 tarihinde davalı kızına satış yoluyla temlik ettiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile payları oranında tescilini, olmadığı taktirde tenkisini istemiştir.

Davalı, zamanaşımı süresinin geçtiğini, davacıya karşı açtığı ortaklığın giderilmesi davası nedeniyle eldeki davanın kötüniyetli olarak açıldığını, dava konusu taşınmazı bedeli mukabilinde satın aldığını, mirasbırakanın hep yanında olması nedeniyle intifa hakkını mirasbırakana vermekte sakınca görmediğini, davacının mirasbırakanla ilgilenmediğini, 2004 yılından 2010 yılına kadar ve öncesinde de mirasbırakana baktığını; aşamalarda, minnet duygusuna göre satış bedelinin belirlendiğini, semenin mutlaka para olması gerekmeyip belirli bir hizmet ya da emek de olabileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, temlikin bakım karşılığı düşük bedelle yapıldığı, mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunun kanıtlanamadığı, ivazlı temliklerde tenkis hükümlerinin de uygulanamayacağı gerekçeleriyle davanın reddine dair verilen kararın taraflarca istinafı üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine; davalının, hükmün onanması talepli istinaf isteğinin ise hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-