KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2020/2151 E., 2021/3205 K.·Mahkemesi : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Haziran 2021
- Dava türü
- TAPU İPTALİ VE TESCİL
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki davadan dolayı Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinden verilen 12.02.2020 gün ve 281-315 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.
-KARAR-
Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali-tescil isteğine ilişkin olup, davanın reddi hakkındaki mahkeme kararına karşı yapılan istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince yerinde görülerek davanın kabulüne karar verilmiş; karar davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.
Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK.'nın 362.maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, 1/a bendinde de miktar veya değeri kırkbin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" hükmüne yer verilmiş, 2020 yılı itibarıyla HMK.'nın 362/1-a bendinde belirtilen 40.000.00TL’lik kesinlik sınırı 72.070,00TL olarak uygulanmaya başlanmıştır.
Hemen belirtilmelidir ki, pay oranında açılan muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil davalarında davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, dava değerinin davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur.
Somut olayda, davaya konu taşınmazların keşfen saptanan 278.902,81TL toplam değeri üzerinden temyize gelen davalının yarı payı karşılığı 139.451,405TL olup, bu değere göre her bir davacının 3/20′şer payına karşılık gelen 20.917,71TL′nin 2020 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 72.070,00TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.
Diğer taraftan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayan kararlar hakkında 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bir karar verilebileceği açıktır.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2020/2151, K. 2021/3205, 9 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama