Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/2711 K.2021/2864

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 1026 ada 227 parsel sayılı taşınmazı davalı şirketin kira sözleşmesine dayanarak 2 adet baz istasyonu dikmek suretiyle kullandığını, aralarındaki sözleşmenin feshinden sonra davalının baz istasyonlarını kaldırmasına karşın 1 adet beton zemini kaldırmadığını, maddi zarara uğradığını ileri sürerek çekişmeli taşınmazdaki beton zeminin kaldırılarak taşınmazın kira sözleşmesinden önceki hale getirilmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 8.000,00 TL’nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, 18/03/2013 tarihli ıslah dilekçesi ile; ecrimisil ve yıkım bedeli isteğini 48.644,81 TL’ye arttırmıştır.

Davalı, davacı ile aralarında yapılmış bir kira sözleşmesi olmadığını, birleşme öncesi Aria isimli şirket ile davacı arasında yapılan sözleşmenin feshedildiğini ve baz istasyonunun 26/07/2004 tarihinde söküldüğünü, aynı taşınmazda ... isimli şirketle yapılan bir kira sözleşmesinin kendilerine devredilmesi nedeniyle dava dilekçesini tebliğ aldıktan sonra iyi niyet göstererek 23/07/2011 tarihinde beton zemini çalışanları tarafından söktürmek istediklerinde davacı tarafın buna engel olduğunu, yine de beton zemini kaldırmaya hazır olduklarını, davanın kötü niyetli olarak açıldığını, kira sözleşmesinin fesih ile 03/09/2004 tarihinde son bulduğunu, davacının haksız fiil veya sözleşmeye aykırılık nedenlerine dayanamayacağını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile çekişmeli taşınmazda 03/04/2012 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide beton zemin olarak gösterilen 60 m2 lik kısmın yıkılmasına, taşınmazın eski hale getirilmesine, ecrimisil yönünden de davanın kısmen kabulü ile; 6.328,48 TL'nin 20/05/2007 tarihinden, 6.652,00 TL'nin 20/05/2008 tarihinden, 7.109,46 TL'nin 20/05/2009 tarihinden, 7.574,66 TL'nin 20/05/2010 tarihinden, 8.084,92 TL'nin 20/05/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına, fazlaya ilişkin isteklerin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından katılma yoluyla, davalı vekili tarafından ise süresinde duruşma istemli (duruşması yapıldı-geri çevirme üzerine) temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 07.03.2012 Salı günü saat 10.10' da daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Taraf vekillerinin işin esasına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine.

Öte yandan, iddianın içeriği ve ileri sürülüş biçiminden, davanın taşınmaz malın aynına yönelik olduğu ve konusunu oluşturan hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün bulunduğu; böyle bir davada, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 120/1. ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddeleri uyarınca dava değerinin ve buna göre alınacak harcın, elatılan yerin değeri, talep edilen tazminat bedeli ile eski hale getirme bedelinin toplamından ibaret olacağı kuşkusuzdur(04.03.1953 tarihli ve 10/2 sayılı İBK).

Eldeki davada, keşfen saptanan dava değeri; yıkımına karar verilen yapı bedeli 9.350,00 TL ve hükmedilen ecrimisil bedeli 39.294,81 TL’nin toplamı 48.644,81 TL olup, bu değer üzerinden karar ve ilam harcı alınması yerine, eksik harca hükmedilmesi isabetsizdir. Harç konusu kamu düzeniyle ilgili olup, temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın mahkemece resen gözetilmelidir.

Anılan husus yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, hükmün ( 3. ) fıkrasındaki "2.442,05 TL" ibaresinin çıkarılmasına, yerine. "3.322,92 TL" ibaresinin yazılmasına, aynı fıkradaki "1.629,10 TL" ibaresinin çıkarılmasına, yerine.