Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/2739 K.2021/3516

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ...; mirasbırakan babası ...’ın maliki olduğu 480, 617, 694 ve 754 parsel sayılı taşınmazları ara malik ...üzerinden davalı torunu 'e satış yoluyla devrettiğini, yapılan temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu, dava dışı ara malik ...,’in köy dışında yaşadığını ve taşınmazlar ile ilgisinin bulunmadığını, diğer davacı ... ise; mirasbırakan dedesi ...’in onayı ile dava konusu 480 sayılı parsel üzerine ev inşa ettiğini, evin değerinin arsa değerinden fazla olduğunu, davalı aleyhine temliken tescil davası açmak zorunda kaldığını ileri sürerek,

dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında davacı ... adına tescilini, 480 sayılı parsel yönünden de davacı ...’ın inşa ettiği evin ve uygun miktarda bir arsanın anılan parselden ifrazı ile davacı ... adına tescilini istemişlerdir.

Davalı, bir dönem yaşlılık aylığı alan mirasbırakanın, dava konusu taşınmazlarının bulunması nedeniyle aylığının kesildiğini ve o ana kadar ödenen 1.800,00 TL’nin faizi ile iadesinin istendiğini, hiçbir geliri bulunmayan mirasbırakanın taşınmazlarını satılığa çıkardığını, ...isimli şahsın bedeli karşılığı satın aldığını, satış bedelinin bir kısmı ile borcun ödendiğini, bir kısmının da mirasbırakanın bakım giderleri için torunu ...’ye verildiğini, ölünceye kadar mirasbırakana İzmir ilinde ...’nin baktığını, davacılar tarafından işgal edilen dava konusu taşınmazların ... tarafından satılığa çıkarıldığını, bedeli karşılığında aldığını, satışlarda muvazaa bulunmadığını, işgal nedeniyle kötüniyetli davacı ...’ın temliken tescil isteminin dinlenmeyeceğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ...’ın başkasına ait taşınmaz üzerine ev inşa ettiğini bildiği, Kanunun aradığı iyiniyeti taşımadığı, temliken tescil isteminin dinlenmeyeceği gerekçesiyle açtığı davanın reddine, diğer davacı ... yönünden ise; yapılan temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunun kanıtlandığı gerekçesiyle davasının kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili ile katılma yoluyla davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacılar vekili ile davalı vekilinin işin esasına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine.

Öte yandan, iddianın içeriği ve ileri sürülüş biçiminden, davanın taşınmaz malın aynına yönelik olduğu ve konusunu oluşturan hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün bulunduğu; böyle bir davada, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 120/1. ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddeleri uyarınca dava değerinin ve buna göre alınacak harcın, elatılan yerin değeri, talep edilen tazminat bedeli ile eski hale getirme bedelinin toplamından ibaret olacağı kuşkusuzdur(04.03.1953 tarihli ve 10/2 sayılı İBK).

Eldeki davada, dava konusu taşınmazların dava tarihindeki toplam değeri 24.345,00 TL üzerinden davacı ...’ın 3/12 miras payına isabet eden değerin 6.086,25 TL olduğu, davacı ...’in davası kabul edildiğine göre bu değer üzerinden nispi karar ve ilam harcı alınması yerine, fazla harca hükmedilmesi isabetsizdir.

Ayrıca, davacı ...’ın davası ret ile sonuçlandığından, onun yönünden de maktu karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerektiği ortadadır.

Harç konusu kamu düzeniyle ilgili olup, temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın mahkemece resen gözetilmelidir.

Anılan husus yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, hükmün (7.) fıkrasının tümden çıkarılmasına, yerine;

"7-a) Dava konusu taşınmazlardaki davacı ...’ın miras payının dava tarihindeki değeri 6.086,25 TL üzerinden nispi oranda alınması gereken 415,75 TL karar ve ilam harcından peşin yatırılan 94,50 TL ile tamamlama yoluyla yatırılan 41,60 TL’nin mahsubu ile bakiye 279,65 TL’nin davalıdan alınarak hazineye irat kaydına,