KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2020/3052 E., 2021/1613 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2021
- Dava türü
- TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar, mirasbırakanları babaları ...’ın yaşlı, sağlığı bozuk ve hafıza kaybı geçirdiği dönemde kendilerini mirastan mahrum bırakmak amacı ile maliki olduğu 107 ada 7 parsel sayılı taşınmazı davalı oğluna ölünceye kadar bakma akti ile temlik ettiğini, murisin kısıtlanması için açılan davanın ölümü nedeniyle konusuz kaldığını, tapuda tescil için gösterilen sebebin gerçeğe uygun olmadığını ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.
Davalı, murisin Parkinson hastası olup yürümekte güçlük çektiğini, iddiaların doğru olmadığını, bakım borcunu yerine getirdiğini, ölünceye kadar bakım aktinin ivazlı akitlerden olup tenkise tabi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; iddiaların kanıtlanamadığı gerekçesiyle tapu iptal ve tescil talebinin reddine, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda tenkis talebinin kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece.
"Hâl böyle olunca; öncelikle terekenin tespiti istemli olarak açıldığı anlaşılan Sulh Hukuk Mahkemesinin 1998/5 Esas sayılı dosyasının temini ile mirasbırakanın terekesinin denetime elverişli şekilde tespiti, tenkis hesabında TMK'nin 561. maddesi hükmü uyarınca davalının saklı paylı mirasçı olduğunun gözetilerek yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak inceleme ve değerlendirme sonucunda hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken anılan hususların gözardı edilmiş olması doğru olmadığı gibi,
6100 sayılı HMK’nun 297/2. maddesine aykırı olarak davacıların faiz talebi hakkında hüküm kurulmamış olması da isabetsizdir." gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; tenkis talebi yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2020/3052, K. 2021/1613, 22 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama