Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/3104 K.2021/7862

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...’ten kalan taşınmazların intikal işlemlerinin yapılması amacıyla, mirasbırakanın kardeşi olan davalı ...’ı 15.09.2014 tarihinde vekil tayin ettiklerini, ancak davalı vekilin vekalet görevini kötüye kullanmak suretiyle, çekişmeye konu 22 parça taşınmazı, kardeşi olan diğer davalı ...’a satış yoluyla temlik ettiğini, herhangi bir satış bedeli ödenmediğini, davalıların el ve işbirliği içinde hareket ettiklerini ileri sürerek iptal tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar vekili 04.03.2015 tarihli cevap dilekçesinde ve ilk duruşmada, davayı kabul ettiğini beyan etmiş; davalı ... yönünden vekilin dava vekaletnamesinde davayı kabul yetkisinin bulunmaması nedeniyle bilahare davalı ..., vekilin kabul beyanına muvafakat ettiğini belirterek davayı kabul ettiğini bildirmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davalı tarafın davayı kabul beyanı gözetilerek davanın kabulüne karar verilmiş; kararın davalılar tarafından istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, davanın kabulünün doğru olduğu, ancak veraset ilamına atıf yapılarak ya da davacıların miras payları belirtilerek infazı kabil şekilde iptal tescil hükmü kurulması gerektiği, diğer yandan dava konusu bir parça taşınmazda temlike konu pay oranının göz ardı edilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalıların istinaf başvurusunun değinilen yönlerden kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulü yönünde yeniden hüküm kurulmuştur.

Karar, davalılar vekili tarafından yasal süresi içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14/12/2021 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılardan ... ve davalılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacılar vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin ve asilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup; ilk derece mahkemesince, davalı tarafın davayı kabul beyanı doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş; kararın davalılar tarafından istinafı üzerine bölge adliye mahkemesince, infazı kabil hüküm kurulması ve dava konusu bir parça taşınmazda temlike konu pay oranının gözetilmesi gereğine işaret edilerek davalı tarafın

istinaf başvurusunun değinilen yönlerden kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulü yönünde yeniden hüküm kurulmuş; bölge adliye mahkemesi kararı davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalıların bu yöne ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine.

Ancak, harç kamu düzenini ilgilendirdiğinden temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın re’sen gözetilmesi gerektiği açıktır.

Somut olayda; çekişme konusu taşınmazların dava tarihi itibarıyla keşfen saptanan toplam değeri olan 3.200.709,94 TL üzerinden karar tarihi itibarıyla alınması gerekli nispi karar ve ilam harcı 218.640,50 TL iken, davalı tarafça davanın ilk duruşmadan önce kabul edilmesi nedeniyle Harçlar Kanununun 22. maddesi gözetilmek suretiyle, alınması gerekli 218.640,50 TL nispi karar ve ilam harcının 1/3’ü olan 72.880,16 TL’den, 853,88 TL peşin harç ile 54.490,00 TL tamamlama harcının mahsubu ile bakiye 17.536,28 TL nispi karar ve ilam harcının davalılardan müteselsilen alınarak Hazineye gelir kaydına şeklinde hüküm kurulması gerekirken, bu hususun gözardı edilerek fazla nispi karar ve ilam harcına hükmedilmesi doğru değildir.

Ne var ki; anılan hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; temyize konu ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 22.04.2020 gün 2019/1844 Esas 2020/355 Karar sayılı kararının hüküm kısmının “d” bendinde yazılı, “Harçlar Yasasına göre alınması gereken ( 226.609,99 TL iken Harçlar Kanununun 22. maddesi gereği ¹/3 oranında alınması gerektiğinden ) 75.536,66 TL harçtan peşin alınan 55.343,88 TL'nin mahsubu ile bakiye kalan 20.192,78 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile Hazineye irat kaydına,” ifadesinin hüküm kısmından çıkarılarak yerine “d” bendi olarak;

“ Harçlar Kanununa göre alınması gereken ( 218.640,50 TL iken Harçlar Kanununun 22. maddesi gereği 1/3’ü oranında alınması gerektiğinden) 72.880,16 TL nispi karar ve ilam harcından, 853,88 TL peşin harç ile 54.490,00 TL tamamlama harcının mahsubu ile bakiye 17.536,28 TL nispi karar ve ilam harcının davalılardan müteselsilen alınarak Hazineye gelir kaydına” ifadesinin yazılmasına,