Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/3242 K.2021/4410

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanın maliki olduğu ... parsel sayılı taşınmazı 24.03.2015, 267 parsel sayılı taşınmazı 10.11.2015 tarihinde davalı ...’e; ... parsel sayılı taşınmazı 10.11.2015 tarihinde ve ... ile ... parsel sayılı taşınmazları 13.11.2011 tarihinde diğer davalı ...’a ölünceye kadar bakım karşılğında devrettiğini, murisin yaşı sebebiyle ehliyetsiz olduğunu ve temlikleri diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak yaptığını ileri sürerek davaya konu taşınmazların tapu kayıtlarının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne dair mahkeme kararına karşı davalılar tarafından yapılan istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş; fazla harç tahsili nedeniyle ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmuştur.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen davalar, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, Adli Tıp Kurumu raporu ile fiil ehliyetine haiz olduğu belirlenen murisin, davalılara temliklerinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar vekilinin istinaf başvurusu da Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan reddedilmiş, ancak fazla harç tahsili nedeniyle yeniden hüküm kurulmuş, karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...'un temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 14.001.49. TL bakiye onama harcının temyiz eden davalı ...'tan alınmasına.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK.'nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, 1/a bendinde de miktar veya değeri kırkbin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" hükmüne yer verilmiş, 2020 yılı itibarıyla HMK.'nın 362/1-a bendinde belirtilen 40.000.00-TL’lik kesinlik sınırı 72.070,00-TL olarak uygulanmaya başlamıştır.

Hemen belirtilmelidir ki, pay oranında açılan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı davalarda davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan dava değeri davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değerdir.

Somut olayda, mirasbırakanın davalı-birleştirilen davada davacı ...’ya temlik ettiği dava konusu taşınmazlarının dava tarihindeki toplam değerinin keşfen 362.120,00 TL olarak saptandığı, davacılar ... ile ...’nün miras paylarının 3/16 olduğu ve payın dava tarihindeki değerinin 67.897,00 TL olduğu, davacıların her birinin miras payına isabet eden değerlerin 2020 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 72.070.00-TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayan kararlar hakkında 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bir karar verilebileceği açıktır.