Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/3251 K.2021/2603

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan babası ...’ın 122 ve 197 parsel sayılı taşınmazları ile 205 parsel sayılı taşınmazdaki 1/3 payını 28.03.2007 tarihinde satış göstermek suretiyle oğlu olan davalı ...’e devrettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, davalı ile birlikte yaşayan mirasbırakanın yaşlı, özürlü ve bakıma muhtaç olmasından faydalanıldığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazı bedeli karşılığında satın aldığını, davacı kız kardeşine de başkaca taşınmazlar verildiğini, babasının tüm bakım ve ihtiyaçları ile ilgilendiğini, mirasbırakanın mirasçıları arasında mal paylaşımı yaptığını belirterek davanın reddini savunmuş, yargılama sırasında davalının ölümü üzerine mirasçıları davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar Dairece; “....davalının paylaştırma savunmasında bulunduğu, ancak bu hususta yeterli araştırma ve inceleme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; davalı tarafın, davacıya verildiğini iddia ettiği taşınmazların tapu kayıtları getirtilip, sonrasında yukarıdaki ilkeler ve diğer delillerle birlikte değerlendirilmesi, mirasbırakanın iradesinin mal kaçırma amaçlı mı yoksa paylaştırma amaçlı mı olduğu belirlendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, mirasbırakanın amacının mal kaçırma olmayıp paylaştırma olduğu, muvazaa bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-