Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/3914 K.2021/2496

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan ...'ın 117 ada 38, 48, 50, 71, 73, 120 ada 3, 7 ada 17 parsel sayılı taşınmazlarını kızı olan davalı ...'e satış suretiyle temlik ettiğini, işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile veraset ilamındaki miras payları oranında mirasçılar adına tescilini istemiş, yargılama aşamasında 7 ada 17 parsel sayılı taşınmazın sehven yazıldığını, anılan parsel yönünden talebinin bulunmadığını, diğer parseller yönünden talebin miras payı oranında olduğunu belirtmiştir.

Davalı, satışın gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 7 ada 7 parsel sayılı taşınmaz yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer taşınmazlar yönünden muvazaa iddiasının sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar Dairece; “Davacının, temlikin mal kaçırma amacıyla yapıldığını kanıtlayamadığı, davacı tanıklarının da temliklerin muvazaalı olduğu yönünde beyanda bulunmadığı, halen mirasbırakan adına başka taşınmazların da bulunduğu, murisin amacı mal kaçırmak olsa idi onları da temlik edecekken bunun yapılmadığı, davanın reddine karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-