Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/522 K.2021/3616

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil- bedel davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davacının istinaf isteminin HMK'nın 353/1.b.1. maddesi gereğince esastan reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 29.06.2021 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalılar vekili Avukat .... geldiler, duruşmaya başlandı,

süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil ile bedel istemlerine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı ...'ın 394 ada 12 parseldeki 4 daire ve 1 dükkandan oluşan taşınmazı ile 2521 ada 12 parseldeki 15 nolu bağımsız bölümü mirasçıdan mal kaçırmak amacı ile muvazaalı olarak davalılara temlik ettiğini, 2521 ada 12 parselin dava dışı kişilere temlik edildiğini ileri sürerek 394 ada 12 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline; 2521 ada 12 parsel yönünden bedelin davalı ... 'den tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, 394 ada 12 parsel sayalı taşınmazın 06/05/1992 tarihinde bedeli karşılığında satıldığını, taşınmazın devir tarihinde ipotekli olduğunu, borcu ile beraber devralındığını, 2521 ada 12 parselin ...'ye devredilmediğini, mirasbırakanın birçok taşınmazını davacıya devrettiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davacının istinaf isteminin HMK'nın 353/1.b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...'nın 15.12.2016 tarihinde öldüğü, geride davacı oğlu ...., davalı kızları... ve... ile dava dışı torunu ...'nın mirasçı olarak kaldığı, mirasbırakanın 394 ada 12 parsel sayılı taşınmazını 06.05.1992 tarihinde 1/2şer paylı olarak davalılara, davalı ...'in 1/2 payını 10.05.2005 tarihinde davalı ...'e, davalı ...'in de 1/2 payını 25.08.2008 tarihinde davalı ...'e devrettiği; mirasbırakanın, 2521 ada 12 parseldeki 15 nolu bağımsız bölümü 17.02.1992 tarihinde davalı ... 'ye, davalı ...'in de 11.09.1998 tarihinde davalılar... ve 'e, davalıların da 21.04.2015 tarihinde dava dışı 3. kişiye temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK’nin 190. ve 4721 sayılı TMK’nin 6. maddeleri uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Öte yandan, sözleşmenin tarafı olmadığından, davayı açan mirasçının sözleşmenin muvazaalı olarak yapıldığı iddiasını her türlü delille kanıtlanabileceği de kuşkusuzdur.

Eldeki davada muris muvazaası nedenine dayanıldığına göre, işlemin muvazaalı olduğu hususunun davacı tarafça ispatı gerekli olup, iddiasını ispatla mükellef olan davacının, davada yemin deliline de dayanmışsa karşı tarafa yemin teklif etme hakkı olduğu tartışmasızdır.

Ne var ki; davacı, dava dilekçesinde yemin deliline dayanmış olmasına rağmen yemin delili hatırlatılmadan sonuca gidildiği görülmektedir.

Hal böyle olunca; davacıya muris muvazaası iddiasına ilişkin olarak yemin delilinin hatırlatılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.