Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/552 K.2021/1264

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16.Hukuk Dairesinden verilen 12.12.2019 gün ve 447-1551 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Mahkemece, temlikin muvazaalı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin istinafı üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi tarafından istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK'nin 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, aynı maddenin 1/a bendinde de miktar ve değeri kırkbin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar hükmüne yer verilmiş, 2019 yılı itibarıyla HMK'nın 362/1-a bendinde belirtilen 40.000,00 TL'lik kesinlik sınırı 58.800,00 TL olarak uygulanmaya başlamıştır.

Somut olayda, davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmamaktadır. Bu durumda her bir davacının, dava edilen taşınmazdaki miras payının dava tarihindeki değerinin, dava değeri olarak kabul edilmesi gerektiği açıktır. Dava konusu taşınmazın toplam değerinin 125.000,00 TL olduğu, her bir davacının miras payının (1/8) ise 15.625,00 TL olduğu görülmüştür. Hal böyle olunca, dava değerinin davacılardan her biri için 2019 yılı itibariyle temyiz kesinlik sınırı olan 58.800,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebilir.