Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/858 K.2021/1213

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları Lütfiye'nin, 413 ada 8 parsel sayılı taşınmazını 20.06.1989 tarihinde dava dışı Mustafa'ya, adı geçenin de 07.04.1994 tarihinde davalı ...'e satış suretiyle devrettiğini, anılan temliklerin muvazaalı ve mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ileri sürerek davalı adına olan kaydın iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, devrin bedeli karşılığında yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar Dairece; "...davacı tanıklarının temlikin mal kaçırma amaçlı yapıldığı yönünde beyanları bulunmamaktadır. Satış bedeli ile keşfen belirlenen bedel arasındaki fark ise tek başına muris muvazaası olgusuna kanıtı olamayacağına göre davacılar tarafından temlikin muvazaalı olarak mal kaçırmak kastıyla yapıldığı iddiası usulen kanıtlanabilmiş değildir. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir" gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-