Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/872 K.2021/2443

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 110 ada 107 parsel sayılı taşınmazın tamamının tamamı annesi ...’den miras yoluyla intikal ettiğini, intikal ettiği tarihte henüz 16 yaşında olup zor ve sıkıntılı çocukluk geçirdiğinden küçük yaşta evlenmeye karar verdiğini, mirasbırakan babası ...’in, taşınmazı kızının geleceğinin garantisi olarak gördüğünü, evlenip reşit olduktan sonra elinden çıkarmasından endişe ettiği için taşınmazı muhafaza edip büyüyünce, aklı erince iade edeceğini vaad ettiğini ve bu şartla evlenmesine rıza gösterdiğini, anılan sebeple taşınmazı mirasbırakan babasına bedelsiz devrettiğini, bu hususun davalı ... tarafından da bilindiğini,

ancak mirasbırakanın kendisini sürekli oyalayarak taşınmazı davalı ... (mirasbırakanın 3. eşi dava dışı ...’nın oğlu) aracılığıyla ilk eşinden olma oğlu diğer davalı ...’ye satış suretiyle temlik ettiğini, davalılara yapılan devirlerin bedelsiz ve muvazaalı, mirastan mal kaçırma amaçlı olduğunu, saklı payının da ihlal edildiğini ileri sürerek taşınmazın tamamının tapu kaydının iptali ile adına tesciline, mümkün olmazsa muris muvazaasına dayalı olarak tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, bu da mümkün olmazsa tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., savunma getirmemiştir. Davalı ..., taşınmazı diğer davalı ...'dan tapu kaydına güvenerek ve bedelini ödeyerek satın aldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, davacı tarafından mirasbırakana yapılan taşınmaz temlikinin geçersiz olduğu, muvazaa iddiasının sabit olduğu gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın kabulü ile tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, davalı ... yönünden ise davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiş,İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, mirasbırakanın taşınmazı davacıdan hile ile temlik aldığı,

taşınmazı mirasbırakandan devralan davalıların mirasbırakanın oğulları olmaları nedeniyle tüm olay ve işlemlere vakıf kişiler oldukları, iyiniyetli üçüncü kişi olarak değerlendirilemeyecekleri, 4721 sayılı TMK 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacakları gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca davalı ... vekilinin istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, hile ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa tenkis isteğine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince davalı ... yönünden davanın kabulü ile tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, davalı ... yönünden ise davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, bölge adliye mahkemesince, davalı ... vekilinin istinaf başvurusu 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddedilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı ... vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Davalı ... vekilinin harç ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Taşınmazın aynına ilişkin eldeki davada hükmedilecek vekalet ücreti, dava edilen taşınmazın dava tarihindeki ve harcı tamamlanan değeri üzerinden nispi oranda belirlenmelidir.

Somut olayda, davanın 20.000,00 TL değer gösterilmek ve harçlandırılmak suretiyle açıldığı, yargılama sırasında 218.961,40 TL üzerinden harç ikmali yapılarak sonuca gidildiği anlaşılmaktadır. 13.06.2017 tarihli ziraat bilirkişi raporuna göre çekişme konusu 110 ada 107 parsel sayılı taşınmazın (11288,12 m2 – tarla) dava tarihindeki keşfen saptanan değeri 67.728,20 TL, 07.11.2017 havale tarihli inşaat bilirkişi raporuna göre taşınmazın üzerindeki yapıların değeri ise 38.352,00 TL olduğuna göre toplam dava değeri olan 106.080,20 TL üzerinden harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 218.961,40 TL üzerinden fazla harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir.

Ne var ki, anılan bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; İlk derece mahkemesine ait hükmün 3. bendinin çıkartılarak yerine, “ "3- Alınması gerekli 7.246,33 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 341,55 TL harç ile yargılama sırasında tamamlanan 3.397,78 TL harcın mahsubu ile bakiye 3.507,00 TL karar ve ilam harcının davalı ...’dan tahsili ile Hazineye irat kaydına," cümlesinin,