Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2021/10106 K.2022/4083

Taraflar arasındaki davadan dolayı İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22/02/2016 tarihli ve 2014/23 Esas sayılı Karar 2016/66 tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 24/05/2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacı vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı, bilahare dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekilince temyizi üzerine mahkemece ek karar ile temyiz isteminin süreden reddine karar verilmiş, ek kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairece; “…davalı tarafın... tebligata ilişkin iddiaları araştırılmak suretiyle sonucuna göre bir ek karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik araştırma ile yazılı şekilde (ek) karar verilmiş olması doğru değildir.” gerekçesiyle ek karar bozulmuş, bozma kararı doğrultusunda işlem yapılarak ek karar ile HUMK’un 432. maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine karar verilmiş, ek karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Mahkemece 22.02.2016 tarihinde davanın kabulüne karar verildiği, davalı ...’in MERNİS adresi olan “Bitez Mahallesi ... Caddesi No:11 İç Kapı No:3 Bodrum-Muğla” adresine çıkarılan gerekçeli karar tebligatının muhatabın adreste ikamet etmesine rağmen adresin kapalı olduğu belirtilerek TK’nın 21. maddesinin 1. fıkrası uyarınca muhtara tebliğ edildiği ancak tebligat mazbatasında anılan Yasa maddesinde aranan “Adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesi ve mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya bildirilir’’ hususunun belirtilmediği anlaşılmıştır.

Somut olayda, gerekçeli kararın davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edildiği söylenemeyeceğinden Mahkemenin 12/10/2021 tarihli, 2014/23 Esas ve 2016/66 Karar sayılı ek kararının ortadan KALDIRILMASINA,

Öte yandan temyiz incelemesine esas olmak üzere;

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davalı ...’in İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.02.2016 tarihli, 2014/23 Esas ve 2016/66 Karar sayılı ilamını mahkemece 17.021,00 TL karar ve ilam harcına hükmedilmesine rağmen maktu harç ile temyiz ettiği anlaşılmıştır.

Temyiz eden tarafın yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32. maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.

Bu itibarla;

1) Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 434. maddesi uyarınca;

a) Hükmedilen karar ve ilam harcının dörtte biri oranındaki nispi temyiz harcının yedi günlük kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyizden vazgeçmiş sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

2) Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz edilmemiş sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.