Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2021/21 K.2021/855

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan babaları ...’ın maliki olduğu dava konusu 26, 27, 99, 105, 107 parseller ile 123 ada 27, 130 ada 3, 135 ada 10, 135 ada 15 parsel sayılı taşınmazları mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak, dava dışı oğlu ...in bacanağı olan davalıya 28.07.2011 tarihinde satış yoluyla temlik ettiğini, anılan taşınmazların dava dışı oğul İbrahim tarafından kullanıldığını ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras paylarının adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, dava konusu taşınmazları bedeli mukabilinde satın aldığını, mirasbırakanın borçları nedeniyle paraya ihtiyacı olduğunu, alım gücü bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar Dairece, “... mahkemece, davacı tanıklarının birinci dereceden akraba olmaları nedeniyle beyanlarına itibar edilmemişse de, aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır. (HMK 255.madde) Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılmaz.

Dosyada davacı tanıklarının olmamışı olmuş gibi ifade ettiklerini kabule yeterli delil ve olguda yoktur. O halde olaylara çok yakın davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilmelidir.

Tanık anlatımlarına göre, mirasbırakanın dava konusu taşınmazları tek erkek çocuğu olan davalı ...'in bacanağı Ahmet'e satış suretiyle tapuda devrettiği işlem tarihinde mirasbırakanın mal satmaya ihtiyacının olmadığı, emekli maaşı ve sosyal güvencesinin olduğu, taşınmazların davalı ... tarafından kullanılmadığı, davalı ... ile mirasçı İbrahim arasında taşınmazların kullanımıyla ilgili kira sözleşmesi ibraz edilmiş ise de, sözleşmenin dava tarihinden sonra düzenlendiği, dava konusu tüm taşınmazların mirasçı İbrahim'in kullanımında olduğu,

mirasbırakan tarafından temliklerin kız çocuklarından mal kaçırma amacıyla bedelsiz ve muvazaalı olarak yapıldığı saptanmıştır. Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş; mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp , düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ve özellikle hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yönlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine.

Ancak, bilindiği üzere 6100 sayılı HMK’nin 297/2. maddesinde “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” düzenlemesine yer verilmiştir. Kamu düzeninden olan doğru sicil oluşturma ilkesi gereğince de hakimin infazı kabil karar verme yükümlülüğü vardır.

Somut olayda; Susurluk Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.08.2013 tarih 2013/387 Esas 2013/411 Karar sayılı veraset ilamına göre, 1931 doğumlu mirasbırakan ...’ın 29.07.2013 tarihinde ölümü üzerine dava dışı eşi ..., çocukları davacılar ...ve ... ile dava dışı İbrahim’in mirasçı kaldıkları, davacıların her birinin yasal miras payının ¼ olduğu, mirasbırakanın dava dışı eşi...’nin ise dava tarihinden sonra öldüğü, eldeki davanın muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil istekli açılmış olup, mahkemece davacıların miras payları oranında iptal tescile karar verildiği, ancak hükümde davacıların miras pay oranlarının ya da hükme esas alınan veraset ilamının açıkça belirtilmediği, hükmün bu şekliyle infazı kabil olmadığı açıktır.

Öte yandan; harç kamu düzenine ilişkin olup, re’sen gözetilmesi gerektiğinde kuşku yoktur.

Somut olayda, dava konusu taşınmazların dava tarihi itibariyle keşfen saptanan toplam değeri 95.266,40 TL, bu değerden davacıların toplam 2/4 miras payına isabet eden değer 47.633,20 TL olup; davacıların miras payları oranında iptal tescile karar verilmiş olmakla, davacıların miras payına isabet eden toplam 47.633,20 TL üzerinden alınması gereken 3.253,82 TL nispi karar ve ilam harcından davacı tarafça yatırılan 341,55 TL peşin harç ve 471,91 TL tamamlama harcının mahsubu ile bakiye 2.440,36 TL nispi karar ve ilam harcının davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına şeklinde hüküm kurulması gerekirken alınması gerekli harçtan tamamlama harcının mahsup edilmeyerek fazla harca hükmedilmesi doğru değildir.

Ne var ki; değinilen hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından; hükmün 1. bendinin 1. fıkrasının B maddesinde yazılı “...mirasçılık belgesinde isimleri yazılı davacılar ... TC kimlik nolu ... ile ...

TC kimlik nolu ...'ın miras payları oranında İPTALİNE,” ifadesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, “...mirasbırakan ...’a ait Susurluk Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.08.2013 tarih 2013/387 Esas 2013/411 Karar sayılı veraset ilamına göre, davacılar ... ve ...’ın 1/4’er miras payları oranında iptali ile, iptaline karar verilen ¼ payın davacı ... adına, ¼ payın davacı ... adına tesciline, kalan payın davalı üzerinde bırakılmasına” ifadesinin yazılmasına,

Hükmün 1. bendinin 2. fıkrasında yazılı “Tapu kayıtlarının iptaline karar verilen taşınmazların, iptale konu edilen hisseye münhasıran davacılar ... ile ... adına mirasçılık belgesindeki miras payları oranında TAPU KÜTÜĞÜNE KAYIT ve TESCİLİNE,” ifadesinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün 2. bendinde yazılı “Hüküm altına alınan miktar üzerinden Harçlar Tarifesine göre hesap edilen 3.255,87 TL harçtan peşin olarak alınan 341,55 TL harcın mahsubu ile bakiye 2.914,32 TL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,” ifadesinin hükümden çıkartılarak yerine 2. bent olarak “ Harçlar Yasasına göre alınması gereken 3.253,82 TL nispi karar ve ilam harcından davacı tarafça yatırılan 341,55 TL peşin harç ve 471,91 TL tamamlama harcının mahsubu ile bakiye 2.440,36 TL nispi karar ve ilam harcının davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına” ifadesinin yazılmasına,