Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2021/3666 K.2022/549

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen red kararına karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonucu verilen 04/01/2018 tarihli ek karar ile bu kararın istinafı üzerine verilen 26/03/2018 tarihli ek kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, Eleşkirt Kadastro Mahkemesine sundukları dava dilekeçesinde, Eleşkirt İlçesi Hayrangöl Köyü'nde yapılan kadastro çalışmaları sırasında kendilerinin ve müştereklerinin 40-50 seneden beri tasarruflarında bulunan taşınmazın 103 ada 28 parsel numarası ile mera olarak tespit edildiğini ileri sürerek, taşınmazın tespitinin iptali ile kendilerinin ve müştereklerinin adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Eleşkirt Kadastro Mahkemesi'nin 09/10/2010 tarih ve 2009/162 Esas - 2010/20 Karar sayılı kararıyla 30 günlük askı süresi içerisinde dava açılmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, Eleşkirt Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilen dava dosyası mahkemenin 2010/118 Esasına kaydedilerek yargılamaya devam olunmuştur.

II. CEVAP

Davalı ..., davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

3.1. Eleşkirt Asliye Hukuk Mahkemesi 08/11/2017 tarihli 2010/118 Esas - 2017/131 Karar sayılı kararıyla; taşınmazın gerek niteliği gerekse bitişik yayla parselleri arasında kalması sebebiyle yaylak niteliğinde olduğuna dair mahkemece kanaat oluştuğu ve taşınmazın bu niteliği sebebiyle de özel mülkiyete elverişli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

3.2. İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair verilen karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuş, bu kez Mahkemenin, 04/01/2018 ve 26/03/2018 tarihli ek kararları ile istinaf dilekçelerinin kanuni süre geçtikten sonra verildiği gerekçesi ile HMK 346. maddesi gereğince davacılar vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. 2. İstinaf Nedenleri

Davacılar vekili, gerekçeli kararı yasal süre içinde istinaf etmelerine rağmen mahkemenin 04/01/2018 tarihli ek kararıyla istinaf talebinin süresinde olmadığı gerekçesiyle reddine karar verildiğini, müvekkillere bildirim yapmasına rağmen müvekkillerce yargılama giderleri ödenmediğinden mahkemece itirazlarının reddedildiğini, 09/02/2018 tarihinde yaptıkları itirazın mahkemece yine reddedildiğini, istinaf başvuru süresinin,

gerekçeli kararın tebliğinden değil 1 gün sonrasından itibaren işlemeye başlaması gerektiğini bununla birlikte gerekçeli kararın ofiste yardımcı olarak bulunan kişiye tebliğ edilmesine rağmen postacının tebliğ evrakına vekilin bulunmama sebebini yazmaması nedeniyle usulüne uygun bir tebligatın da bulunmadığını bu sebeple tebligattan haberdar olma tarihinin 03/01/2018 olarak kabulü gerektiğini ileri sürerek, 04/01/2018 ve 26/03/2018 tarihli ek kararların kaldırılmasını, gerekçeli kararın yeniden tebliği ile istinaf başvuru hakkının usulüne uygun düzenlenmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi, 20/06/2019 tarihli 2018/548 Esas - 2019/509 Karar sayılı kararıyla.

Mahkemece, davacılar vekilinin 04/01/2018 tarihli ek karara yönelik 01/02/2018 tarihli istinaf talebi üzerine, HMK'nın 346. maddesi gereğince dosyanın istinaf incelemesi için bölge adliye mahkemesine gönderilmesi gerekirken, dosya resen ele alınarak, davacılar vekilinin 09/01/2018 tarihli istinaf isteminin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle 26/03/2018 tarihli ikinci bir ek karar ile istinaf talebinin reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, mahkemenin 04/01/2018 tarihli ek kararının istinaf incelemesi yapıldığı belirtilerek; gerekçeli kararın davacılar vekiline 19/12/2017 tarihinde tebliğ edildiği,

davacılar vekilinin bu karara karşı HMK'nın 345 maddesinde öngörülen 2 haftalık istinafa başvuru süresinden sonra 03/01/2018 tarihinde istinaf kanun yoluna başvurduğu anlaşılmakla, mahkemenin 04/01/2018 tarihli istinaf talebinin süreden reddine dair ek kararında usul veya esas yönünden hukuka ve kamu düzenine aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili,Yargıtay kararları ışığında tebligatın usülsüz olduğunu, İstinaf Mahkemesinin 19/07/2017 tarihinde tebligattan haberdar olduklarını değerlendirmiş olmasının yanlış ve eksik bir değerlendirme olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

3.Gerekçe

3.1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

6100 sayılı HMK’nın 92/2. maddesinde, "Süre; hafta, ay veya yıl olarak belirlenmiş ise başladığı güne son hafta, ay veya yıl içindeki karşılık gelen günün tatil saatinde biter."

345. maddesinde, "İstinaf yoluna başvuru süresi iki haftadır. Bu süre ilamın usulen taraflardan her birine tebliğiyle işlemeye başlar. İstinaf yoluna başvuru süresine ilişkin özel kanun hükümleri saklıdır. "

346. maddesinde; "(1) İstinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344 üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder. (2) Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar."

Tebligat Kanununun 32. maddesinde ise "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih tebliğ tarihi addolunur. " hükmü düzenlenmiştir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (III.) nolu bendinde yer verilen İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesine, kararın (IV./3.) nolu bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesine göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.