Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2021/391 K.2021/5183

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, asıl davada, ortak mirasbırakanları ...'ın 272, 1103, 1104, 1253, 378, 414 ada 91 ve 412 ada 10 parsel sayılı taşınmazlarını ölünceye kadar bakma sözleşmesiyle davalıya temlik ettiğini, temlik tarihinde mirasbırakanın akıl hastalığı nedeniyle fiil ehliyetinden yoksun olduğunu, ayrıca taşınmazların bakım değil bağış amacıyla muvazaalı devredildiğini, miras hakkından mahrum bırakıldığını, saklı payının ihlal edildiğini ileri sürerek,

tapu kaydının iptali ile payları oranında mirasçılar adına tesciline, mümkün olmazsa tenkise karar verilmesini istemiş, birleştirilen davada ise mirasbırakan tarafından ölünceye kadar bakma akdiyle davalıya temlik edilen, davalı tarafından da dava dışı 3. kişiye devredilen 471 ve 472 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ehliyetsizlik hukuki sebebine dayanarak taşınmazların dava tarihindeki değerlerinden payına isabet eden bedelden şimdilik 10.000,00 TL'nin faiziyle birlikte tahsilini istemiş, yargılama sırasında tazminat isteğini ıslahla 39.997,04 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, mirasbırakanın akıl sağlığının yerinde olduğunu, bakım borcunu yerine getirdiğini, geride başkaca taşınmazları kalan mirasbırakanın sağlığında davacıya da taşınmaz verildiğini, davacının saklı payından fazlasını aldığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, mirasbırakanın işlem tarihinde hukuki işlem ehliyetinin bulunmadığının Adli Tıp Kurumu raporu ile sabit olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile iptal – tescile, birleştirilen davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiş, karara karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, asıl davanın kabulüne yönelik hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusu 6100 sayılı HMK’nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddedilmiş, mutlak butlanla batıl hukuki işlemler yönünden açılacak davaların hak düşürücü ya da zamanaşımı süresine tabi olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan kabulü ile HMK'nın 353/1.b.2. maddesi gereğince yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, asıl davada iptal tescile, birleştirilen davada ise toplam 39.997,04 TL tazminata hükmedilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü

-KARAR-

Asıl dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil; birleştirilen dava ise, ehliyetsizlik hukuki sebebine dayalı tazminat isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK.'nın 362.maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, 1/a bendinde de miktar veya değeri kırkbin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" hükmüne yer verilmiş, 2020 yılı itibarıyla HMK.'nın 362/1-a bendinde belirtilen 40.000.00TL’lik kesinlik sınırı 72.070,00TL olarak uygulanmaya başlanmıştır.

Somut olayda, tazminat istekli açılan ve kabulüne karar verilen birleştirilen davada dava değeri hüküm altına alınan 39.997,04 TL olup, anılan değerin 2020 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 72.070,00TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayan kararlar hakkında 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bir karar verilebileceği açıktır.

Yukarıda açıklanan nedenden ötürü temyiz kesinlik sınırı içinde kaldığı anlaşılan birleştirilen dava yönünden davalının temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE.

Davalının asıl davaya yönelik temyiz itirazlarına gelince;