Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2021/5902 K.2023/1036

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacının istinaf dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 30.12.2020 tarihli kararına ilişkindir.

Bilindiği üzere, miktar veya değeri istinaf kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341/2. maddesi uyarınca istinaf edilemez. İstinafa konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde, anılan Kanun’un 346/1. maddesi uyarınca istinaf dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

Diğer taraftan, aynı Kanun′un 366. maddesi yollamasıyla temyiz yolunda da kıyasen uygulanan 346. maddesi hükmü gözetildiğinde; temyiz istemini inceleme yetkisinin, temyize konu kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Dairesine veya 01.06.1990 tarihli ve 1989/3 Esas, 1990/4 sayılı İBK gereğince Yargıtayın ilgili Dairesine ait olduğu açıktır.

Dosya içeriğinden, davaya konu taşınmazın dava tarihi itibariyle keşfen saptanan toplam değerinin 1.482,20 TL olduğu ve anılan miktarın İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi olan 21.10.2019 tarihi itibari ile istinaf kesinlik sınırı olan 4.400 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, davacının istinaf dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun bulunduğundan davacının temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.