Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2021/657 K.2021/2319

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan babaları ...’un 8 parça taşınmazının vekil aracılığı ile davalılara temlik edildiğini, mirasbırakanın temlik işleminden haberdar olmadığını, işlemin muvazaalı olduğunu, ayrıca vekaletname tarihinde yaşı gereği akli melekelerinin bulunmadığını ileri sürerek, davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile, miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalılar, davanın hakdüşürücü süre içerisinde açılmadığını, mirasbırakan ile önce satış vaadi sözleşmesi düzenlediklerini, akabinde sözleşmeye uygun olarak mirasbırakandan alınan vekaletname ile bedelleri ödenerek temlik işlemlerinin gerçekleştirildiğini, mirasbırakanın vekaletname verdiği tarihte ehliyetli olduğunu, davacıların iyiniyetli olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın temyizi üzerine Dairece “...temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti HMK'nın 190.maddesi ve TMK'nın 6.maddesi gereği davacıya aittir.Somut olaya gelince; dinlenen tanık beyanlarında muvazaanın varlığına dair somut bir olgu ortaya konulamamıştır.

Öte yandan, bedeller arasındaki fark tek başına muvazaa iddiasını kanıtlamaya yeterli olmadığı gibi, mirasbırakan dava konusu ve dava dışı taşınmazları için gayrimenkul satış vaaadinde bulunmuş, sözleşmenin ifası için de davalı ...’i vekil tayin etmiştir.Hal böyle olunca; ispat edilemeyen davanın reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.