Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2021/8685 K.2022/1359

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin kararın, davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun kabulüne, mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine dair verilen karar, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar dava dilekçesinde, mirasbırakan ...’nün maliki olduğu 107 ada 35 parsel sayılı taşınmazını ikinci eşi olan davalı ...’a satış göstermek suretiyle devrettiğini, ancak mirasbırakanın mal satmaya ihtiyacı olmadığı gibi satış bedelinin de mirasbırakana ödenmediğini, davalının teşvik etmesi üzerine mirasbırakanın mirastan mal kaçırma amacıyla hareket ettiğini, aynı zamanda mirasbırakan ile davacıların babası olan...arasında dargınlık olduğunu, davalının mal kaçırmak amacıyla taşınmazı akrabası olan Süleyman’a devrettikten bir süre sonra geri aldığını,

daha sonra dava açılacağından haberdar olması üzerine üçüncü kişiye devrettiğini ileri sürerek 70.000 TL’nin taşınmazın 3. kişiye devir tarihi olan 06/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında ıslah dilekçesi ile talep ettiğ miktarı 223.225,94 TL olarak belirlemiştir.

II. CEVAP

Davalı davaya süresi içerisinde cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12/04/2019 tarihli ve 2017/327 E., 2019/360 K. sayılı kararıyla; tanık beyanlarına göre taşınmazın davalıya bağışlandığı, davalının da mirasbırakanla evlenmek için daire verilmesini şart koştuğu, bu nedenle işlemin muvazaalı olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davalı istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmazın mirasbırakanın terekesindeki değerinin az olduğunu, davacılar ve diğer mirasçılarına da mal bıraktığını mirasbırakanın sağlığında vasiyetname de düzenlediğini, yapılan işlemin yöredeki geleneklere uygun olduğunu, kendisinin bunun karşılığında mirasbırakan ile evlendiğini, davacı tanıklarının da kendisinin davalıya baktığını doğruladığını, mirasbırakanın davacılar ile bir dargınlığının bulunmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 28/05/2021 tarihli ve 2019/2007 E., 2021/1041 K. sayılı kararıyla; taşınmazın evlenme şartı olarak verildiği, mirasbırakanın temlik dışı çok sayıda taşınmazının bulunduğu ve mal kaçırma amacıyla hareket ettiğinin tespit edilemediği gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının süresi içerisinde cevap dilekçesi vermediğini, taşınmazın evlilik hediyesi olduğuna dair delil bulunmadığını, savunmanın doğru olması halinde taşınmazın nikahtan önce devrinin gerektiğini, Ödemiş 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/320 Esas sayılı dosyasında verilen kararın kesinlik sınırı nedeniyle temyiz edilemediğini, mirasbırakan ve davalının birbirleriyle 2. evliliklerini yaptığını, mirasbırakanın davalıya Ödemiş’te bir daire verdiğini, davaya konu taşınmazın ise 4 katlı apartman olup değerinin yüksek olduğunu, açılan diğer davaların kabulle sonuçlandığını, taşınmazın Süleyman’dan geri alınması ve mirasbırakanın ölümünden 1 ay sonra devredilmesinin bile mal kaçırma amacını kanıtladığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1 01.04.1974 tarihli ve ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu’nun 706. Türk Borçlar Kanunu’nun 237. (Borçlar Kanununun 213.) ve Tapu Kanunu’nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebileceği belirtilmiştir.

3.2.2 Öte yandan, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190. maddesi ile Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 6. maddesi gereği davacı tarafa aittir.

3.2.3. 6100 sayılı HMK’nın 190/1. maddesinde, “İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.”, 4721 sayılı TMK’nın 6. maddesinde, “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı olan ve kararın (V/3.2.) paragrafta açıklanan yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve (IV/3.) paragrafta gösterilen gerekçeyle ile yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.