Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2022/1314 K.2023/6801

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar.

1999 yılında vefat eden miras bırakan ...'nun mirasçıları olduklarını, mirasbırakandan geriye ... ilçesi, ...beldesi,...Mahallesinde bulunan taşınmazların kaldığını, 2010 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında mirasbırakana ait 391 ada 19 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün davalılardan ... adına kayıtlı 391 ada 42 parsel sayılı taşınmaza eklenerek hatalı olarak tespit ve tescil edildiğini, yine 351 ada 45 ve 366 ada 1 parsel sayılı taşınmazların da mirasbırakandan kaldığını, bu taşınmazların ise 4/8 payının mirasbırakan adına, 4/8 payının ise davalılar adına tespit edildiğini,

oysa bu taşınmazların tam hisse olarak mirasbırakan adına yazılmaları gerektiğini ileri sürerek 391 ada 42 parsel sayılı taşınmazın çekişmeli olan bölümünün tapu kaydının iptali ile 391 ada 19 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle tapuya tesciline, 351 ada 45 ve 366 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile tam hisse olarak adlarına tapuya tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar ... ve ...; davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, akraba olduklarını, bu zamana kadar taşınmazların kullanımına ilişkin aralarında herhangi bir ihtilaf yaşanmadığını, her iki tarafın da kadastro çalışmaları esnasında gösterdikleri sınırlara göre kadastro tespitlerinin yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.12.2020 tarihli ve 2021/642 Esas, 2020/659 Karar sayılı kararıyla.

391 ada 42 parsel için kadastro tespitinin fiili paylaşıma ve paylaşımda belirlenen sınırlara aykırı şekilde yapılmasının hukuken korunamayacağı, fen bilirkişi tarafından taraf beyanları, mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile gösterilen sınırlara göre rapor hazırlandığı ve 228,58 m2 alanın davalı taşınmazından ifraz edilerek davacı taşınmazına tevhit edilmesi suretiyle tapu iptal ve tescil kararı verilmesi gerektiği,

diğer dava konusu taşınmazlar olan 366 ada 1 parsel ve 351 ada 45 parsele ilişkin tapu iptal ve tescil talebi bakımından davacı tarafın davasını ispat edemediği belirlenerek davalı ...’nun mülkiyetindeki 391 ada 42 parsel sayılı taşınmazın 02.11.2020 tarihli fen bilirkişi raporu ekindeki 1.krokiye göre (A) harfi ile işaretlenen ve sınırlanan 228,58 m2 yüz ölçümlü kısmının davalıya ait taşınmazdan ifraz edilmek suretiyle tapu kaydının iptali ile davacıların mirasbırakanı ...’nun mülkiyetindeki 391 ada 19 parsel sayılı taşınmaza tevhit edilmek suretiyle ... mirasçılarından ... adına 5/32 hisse, ... adına 5/32 hisse, ... adına 5/32 hisse,

... adına 5/32 hisse, ... adına 3/32 hisse, ... adına 3/32 hisse, ... adına 3/32 hisse ve ... adına 3/32 hisse olarak tapuda kayıt ve tesciline, 391 ada 42 parsel sayılı taşınmazın 02.11.2020 tarihli fen bilirkişi raporu ekindeki 1.krokiye göre (B) harfi ile işaretlenen ve sınırlanan 2.047,05 m2 yüz ölçümlü kısmının davalı ... adına tapuda kayıt ve tesciline.

351 ada 45 parsel ve 366 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak davacılar tarafından davalılar aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Nedenleri

Davacılar vekil istinaf başvuru dilekçesinde; dava konusu 351 ada 45 ve 366 ada 1 parsel sayılı taşınmazların uzun yıllardır davacının ve mirasbırakanlarının zilyetliğinde ve kullanımında olduğunu, davacıların mirasbırakanı... hayattayken de taşınmazların onun kullanımında ve zilyetliğinde kaldığını, çekişmeli taşınmazların evveliyatında kök mirasbırakan...'e ait olsa da... tarafından oğlu...'ya bağışlandığını, bu bağışlama nedeni ile... ve sonrasında da çocukları olan davacıların taşınmazların malikleri olarak tasarruf etmeye devam ettiklerini, keşif esnasında dinlenen tanık beyanlarının da bu iddiaları doğruladığını,

diğer yandan davacıların dava için yapmış oldukları gider miktarının da gerekçeli kararda belirtilenden çok daha fazla olduğunu, ayrıca taşınmazların değerleri ve davacıların gider miktarı dikkate alındığında dava neticesi kısmen kabul kısmen ret olsa dahi davacılara 108,33 TL yargılama giderinin ödenmesine karar verilmesinin hakkaniyete aykırı bulunduğunu ve davacıları mağdur ettiğini, yine gerekçeli kararın 9 ve 10 numaralı bentlerinin vekalet ücretine ilişkin olup davalı taraf lehine hükmedilen vekalet ücretinin davacı taraf lehine hükmedilen vekalet ücretinden fazla olduğunu,

davacı taraf lehine hükmedilen vekalet ücretinin miktarının ise maktu vekalet ücretinin altında kaldığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 20.10.2021 tarihli ve 2021/995 Esas, 2021/861 Karar sayılı kararıyla; çekişmeli taşınmazların müşterek kök mirasbırakan ...'dan kaldığının sabit olduğu, davacı tarafça gerek dava dilekçesinde gerekse de yargılama aşamalarında herhangi bir bağış yada taksim iddiasında bulunulmadığı, dosya kapsamından taksim ya da bağış yapıldığının da ispatlanamadığı, yargılama aşamalarında ileri sürülmeyen hususların istinaf aşamasında ileri sürülemeyeceği, müşterek kök mirasbırakan...'den davacılara intikal eden miras payından daha fazlasının kadastrosu sırasında zaten davacıların mirasbırakanı adına tespit edilmiş olduğu,

mirasçılardan herhangi birinin tereke malı üzerinde sürdürdüğü zilyetliğin tereke adına sürdürülmüş sayılmasının gerektiği, mirasçılar arasında zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme kurallarının uygulanamayacak olmasına göre Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu belirlenerek davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz başvuru dilekçesinde; istinaf dilekçesini tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ıncı ve 713/1 inci maddeleri.

2.3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 15 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacılar vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacıların yapmış olduğu yargılama giderinin 2.710,90 TL olduğu halde kararda eksik gösterilmesi doğru değildir.

Ne var ki anılan husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacılar vekilinin yargılama giderine yönelik temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (7) numaralı bendinde yer alan “Davacılar tarafından yapılan 2.541,89 TL yargılama giderinin davanın kabul oranına göre 108,83 TL sinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, geriye kalan yargılama giderinin davacılar üzerinde bırakılmasına,” cümlesinin çıkartılarak yerine “Davacılar tarafından yapılan 2.710,90 yargılama giderinin davanın kabul oranına göre 116,00 TL'sinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, geriye kalan yargılama giderinin davacılar üzerinde bırakılmasına,” cümlesinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,