Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2022/1343 K.2024/1154

Taraflar arasındaki tapu iptali-tescil ve bedel davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; ... ve 146 ada 2 parsel sayılı taşınmazların 1/2'sinin davalıların mirasbırakanı ..., 1/2'sinin ise kendi mirasbırakanları ... tarafından müştereken kullanıldığını, ancak kadastro çalışmaları sırasında taşınmazların tamamının davalıların mirasbırakanı ... adına tespit ve tescil edildiğini, taşınmazların kök mirasbırakan tarafından 16.02.1956 tarihli noter satış senedi ile ... ve ... 'e satıldığını,

ayrıca 144 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının DSİ tarafından kamulaştırıldığını ve kamulaştırma bedelinin de davalı tarafça alındığını ileri sürerek dava konusu taşınmazların 1/2 paylarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, 144 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılan kısmına yönelik fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 4.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar; dava konusu taşınmazlarda davacıların hiçbir hakkı olmadığını, kök mirasbırakanın hayatta iken mirasçılarına yaptığı taksim neticesinde dava konusu yerlerin kendi mirasbırakanları ...'e, dava dışı 146 ada 3, 144 ada 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazların ise davacıların mirasbırakanı ...'e düştüğünü, taksimden sonra kardeşlerin birbirlerinin yerine müdahalede bulunmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazların davalılara ait olduğu, davacıların hakkı bulunmadığı, davacı vekili dava konusu taşınmazda yer alan samanlığa ilişkin son celsede talepte bulunmuş ise de muhtesata ilişkin talebin dava dilekçesi ile öne sürülmediği, dilekçeler aşamasından sonra öne sürülen talebe davalı vekili muvafakat göstermediğinden davacının bu talebinin de kabul edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahalli bilirkişiler ve tanıkların davadaki iddialarını ispatlar nitelikte beyanlarda bulunduklarını, davalı tarafın taşınmaz başında iddia ettikleri hususları ispatlayamadıklarını, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacıların dava konusu yerlerin kendilerine ait olduğunu ispatlayamadığı, ancak dava konusu 146 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan samanlığın davacıların mirasbırakanı ile davalıların mirasbırakınının kadastro tespitinden daha önce eşit şekilde kullandığının sabit olduğu,

"çoğun içinde az da vardır" kuralı gereğince 146 ada 2 parsel üzerindeki samanlığın davacıların mirasbırakanı ile davalıların mirasbırakanı tarafından yapıldığının ve taraflara ait olduğu hususunun 3402 sayılı Kanun'un 19/2 nci maddesi gereğince çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesine şerh düşülmesine karar verilmesi gerekirken bu kısım yönünden de davanın reddine kararı verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle davacıların istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurularak davanın kısmen kabulü ile;

dava konusu 146 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine taşınmaz üzerinde bulunan samanlığın davacıların mirasbırakanı ve davalıların mirasbırakanına ait olduğu ve mirasbırakanların ölü olduğuna dair şerhin yazılmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine, dava konusu 144 ada 1 parsele yönelik davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; tüm talepler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, dava dilekçesinde talep edilmeyen samanlıkla ilgili olarak kabul kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalıların kendilerine ait 146 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan samanlığın davacılardan ... tarafından kullanılmasına izin verdiklerini, ancak bu samanlık üzerinde davacıların hiçbir hakkı bulunmadığını, bu durumun ispatlandığını bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kadastro sonucu, ... ve 146 ada 2 parsel sayılı, sırasıyla 3.841,98 m2; 245,60 m2 yüzölçümlü, kargir üç katlı ev ve bahçe; samanlık ve ambar ve bahçe vasıflı taşınmazların irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalıların mirasbırakanı ... adına tespit ve tescil edildiği, 144 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 30.11.2010 tarihinde ifrazı neticesinde 144 ada 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazların oluştuğu, 7 parselin 13.12.2010 tarihinde kamulaştırıldığı, 144 ada 6 parsel ile 146 ada 2 parsel sayılı taşınmazların ise 30.05.2016 tarihinde mirasbırakanları ...'in ölümü nedeniyle davalılara intikal ettiği anlaşılmaktadır.

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalılar vekilinin temyiz itirazının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 368,30 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

...