Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2022/2324 K.2022/6026

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin kararın, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın kabulüne dair verilen karar, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan eşi ...’ın 101 ada 108; 104 ada 41, 42, 49, 95, 134; 107 ada 27; 116 ada 18; 110 ada 18, 39; 135 ada 3; 128 ada 12, 25, 66; 123 ada 29, 63, 104, 110, 292; 112 ada 129; 114 ada 18; 120 ada 3, 4, 29; 122 ada 12; 131 ada 5; 115 ada 101; 106 ada 53; 115 ada 119; 109 ada 84, 95; 106 ada 99, 167; 107 ada 14 ve 919 ada 16 parsel sayılı taşınmazlarını satış göstermek suretiyle yeğeni olan davalıya devrettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, mirasbırakanın taşınmazlarını satma ihtiyacı olmadığı gibi davalının da alım gücü bulunmadığını ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, mirasbırakanın vefatından önce yaklaşık 6-7 yıl, kendisinin yaptığı yardım ve desteklerle hayatını sürdürebildiğini, mirasbırakanın çocuklarının yurtdışında ikamet ettiklerinden kazançlarını mirasbırakan adına tasarrufta bulunarak dava konusu taşınmazları satın aldıklarını, davacının 2014 yılında rahatsızlığını öğrendikten sonra mirasbırakan ile evlendiğini, davacının harcamaları nedeniyle mirasbırakanın kendisinden para aldığını, mirasbırakanın gelirini, davacının ilk eşinden olan çocuklarına harcadığını, davacının;

mirasbırakanın çocuklarıyla görüşmesini engellediğini, ağır hasta olduğu dönemde mirasbırakanın bakımını yapmadığını, mirasbırakanı terk ettiğini, mirasbırakanın 2013 yılında kullandığı 15.000,00 TL kredi borcunu kendisinin ödediğini, eşinin altınlarını mirasbırakana verdiğini, mirasbırakanın, maddi ve manevi desteklerine, iyiliklerine karşılık olarak, ayrıca satış bedelini ödediğinden taşınmazların devrini yaptığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22/11/2018 tarihli ve 2016/196 E., 2018/436 K. sayılı kararıyla; mirasbırakanın malvarlığından bir kısım mirasçılarını mahrum bırakmak istediği, satış amacı olmadığı, işlemin muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. 2.İstinaf Nedenleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; eksik inceleme ile delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek usul ve yasaya aykırı karar verildiğini, cevap dilekçesini tekrar ederek, mirasbırakanın mal kaçırmak kastıyla hareket ettiği yönünde baskın bir delilin bulunmadığını, muvazaa iddiasının ispatlanamadığını, mirasbırakanın uzun süren hastalığı ve borçlanma süresinde davalının maddi ve manevi yardım ve destekte bulunduğunu, mirasbırakanın borçlarını ödemek amacıyla bedel/ivazlı olarak taşınmazları devrettiğini, alınan bilirkişi raporunda taşınmazların bedelinin hatalı, abartılı ve rayiç bedellerin çok üstünde hesaplandığını,

hatalı bilirkişi raporuna dayanarak karar verilmesinin eksik ve yanlış olduğunu, tanık beyanlarının da usul ve yasaya aykırı olarak değerlendirildiğini, verilen kararın maddi ve manevi mağduriyetine sebebiyet verdiğini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 23/12/2021 tarihli ve 2019/1404 E., 2021/2438 K. sayılı kararıyla; mirasbırakanın çekişme konusu taşınmazları yeğeni olan davalıya satış suretiyle temlikinin 01/04/1974 tarih ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamında mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu, davacının muris muvazaasına yönelik iddiasının sabit olduğu dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olduğu,

ancak infazı kabil olacak şekilde temlike konu edilen taşınmaz payları dikkate alınarak ve hüküm yerinde miras payı gösterilerek iptal ve tescil kararı verilmesi gerektiği gibi, temlike konu edilen taşınmazların çekişmeye konu edilen miras payı değeri dikkate alınarak harcın hüküm altına alınmamış olmasının da isabetsiz olduğu gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, kuruluş biçimi bakımından hüküm düzeltilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Temyiz Nedenleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyip, önceki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. 3. Gerekçe 3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, delillerin takdirinin yerinde oluşuna, (IV/3.) no.lu paragrafta yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.