Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2022/2547 K.2022/5941

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil-tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinden verilen 02/02/2022 tarihli ve 2022/198 E., 2022/233 K. sayılı karar, yasal süre içerisinde davalılar vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 20/09/2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılardan ... vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacılar ... v.d. vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlandı, gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat istemine ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesince, vekalet görevinin kötüye kullanıldığı iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davalı ... ve ... yönünden tapu iptali ve tescil isteminin esastan reddine, davalılar Yeter ve Yusuf yönünden kayıt malikleri olmadıkları gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğundan reddine, terditli tazminat istemlerinin de her bir davalı yönünden ayrı ayrı reddine karar verilmiş,

karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, yargılama sırasında tespit edilen eksik harcın tamamlanması, daha sonra işin esasına girilmesi için 6100 sayılı HMK’nın 353/1-a-4-6. maddeleri gereğince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için mahkemesine iadesine, kesin olmak üzere karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama neticesinde, vekil olan davalı ... tarafından vekalet görevinin kötüye kullanıldığı,

diğer davalıların bu hususu bilen veya bilebilecek konumda oldukları gerekçesiyle davanın kabulüyle, iptal–tescile karar verilmiş, davalılar vekilinin istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince, HMK’nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddedilmiş; karara karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz isteğinde bulunulmuştur.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK'nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, 1/a bendinde de “miktar veya değeri kırk bin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" hükmüne yer verilmiş, 2022 yılı itibarıyla HMK'nın 362/1-a bendinde belirtilen 40.000.00 TL’lik kesinlik sınırı 107.090,00 TL olarak uygulanmaya başlanmıştır.

Somut olayda, aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunan davacılar ...ve .... ile diğer davacıların mirasbırakanı olan Hatice’nin 101 ada 9 (eski 152) parsel sayılı taşınmazdaki 1/5’er paylarının vekil olan davalı ... tarafından diğer davalılar ... ve ....’ye temlik edildiği, ....un da temlik aldığı payları öteki davalı ...’a devrettiği;

dava tarihi itibarıyla taşınmazın tamamının 569.922,04 TL, davacılar ... ve ... ile diğer davacıların mirasbırakanı olan ... tarafından, davalı ...’a temlik edilen payların (1391128/11465640) her birinin değerinin 69.556,40’ar TL, davalı ...’ye temlik edilen payların (90200/1146564) her birinin değerinin ise 45.100,00’er TL olduğu keşfen saptanmakla, anılan değerlerin 2022 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayan kararlar hakkında 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bir karar verilebileceği açıktır.