Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2022/3629 K.2022/4386

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı kesinleşmiş mahkeme kararının tavzihine yönelik talebin reddine ilişkin ek karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının Alanya ilçesi Ulugüney Mahallesi Bozyer Mevkiinde bulunan taşınmazı zilyetlik yolu ile kullandığını, taşınmazın 1960 yılında satın alındığını, söz konusu taşınmazın davacıya geçmeden önce maliki tarafından imar ve ihya edildiğini, nizasız ve fasılasız olarak malik sıfatıyla tarım arazisi olarak kullandığını, davacının kullanımından itibaren meyve, sebze ve hububat ekimi yapıldığını, taşınmazın imar ve ihyasının tamamlandığını, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığını, özel mülkiyete konu olan yerlerden olduğunu belirterek, dava konusu taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ve dahili davalılar davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

3.1. Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17/12/2015 tarihli ve 2014/591 Esas, 2015/1097 Karar sayılı kararıyla; 4721 sayılı TMK.nın 713. maddesinde sayılan zilyetlikten edinme koşullarının davacı yararına oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile Alanya ilçesi Ulugüney köyünde bulunan bilirkişiler ...'ın 25/11/2015 tarihli krokili raporlarında (A) harfi ile gösterdikleri 8.348,73 m2'lik yerin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, kararın Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 10/10/2019 tarihli ve 2016/11012 Esas, 2019/6290 Karar sayılı kararı ile onanmış, tarafların karar düzeltme yoluna gitmemesi üzerine 13/11/2019 tarihinde hüküm kesinleşmiştir.

3.2. Bu kez davacı vekilinin 05.01.2021 tarihli tavzih dilekçesi ile Mahkeme tarafından verilen hükmün uygulanması adına Alanya Kadastro Müdürlüğüne yapılan başvuruda ilama konu fen bilirkişi Ahmet Ö.

Tuncer tarafından uygulanan teknik ölçüm uygulaması ile Kadastro Müdürlüğünün kullanmış olduğu teknik ölçüm uygulamasının farklı olduğunu, bu fark sebebi ile tescile konu kısmın metrekare olarak diğer parsellerle çakıştığı ve bu hususun giderilmesi için fen bilirkişisi tarafından ek rapor düzenlenmesi gerektiği gerekçesi ile başvurusunun reddedildiğini, Kadastro Müdürlüğü iade yazısında belirtilmiş olan teknik hususlar dahilinde ek bilirkişi raporu düzenlenerek kararın tavzih edilmesini talep etmesi üzerine Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14/01/2022 tarihli ve 2014/591 Esas, 2015/1097 Karar sayılı ek kararıyla;

davacının tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, Mahkemece Kadastro Kanunu 22/a mad. çalışmaları neticesinde alınan bilirkişi raporu ile hükümde belirtilen bilirkişi raporları arasında farklılıklar olduğunu, itiraz edilmediğini, ancak Mahkemece sanki hükmün esasını değiştiriyormuş gibi değerlendirilerek tavzih taleplerinin reddine karar verildiğini, Mahkemenin bu kararı ile hükmün infazının önünün kesildiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; tescil hükmünün tavzihi istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305. maddesinde; "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.” düzenlemesi yer almaktadır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.