KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2022/3689 E., 2022/6813 K.·Mahkemesi :sulh Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Ekim 2022
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Temyiz istemi, davacı vekilinin tavzih isteğinin kabulüne yönelik Konya 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.03.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.
Davacı, 3179 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, kadastro çalışmaları sırasında baba adının boş bırakıldığını ileri sürüp, tapu kaydına baba adının "İbrahim" olarak eklenmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairece, 15.01.2014 tarihli, 2013/14722 Esas ve 2014/285 Karar sayılı kararı ile hüküm onanmış, davacı vekilinin tavzih istemi üzerine mahkemece 30.03.2022 tarihli ek karar ile hükmün icrasında tereddüt uyandırdığı gerekçesiyle hükmün tavzihine karar verilmiştir.
Bilindiği gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305 inci maddesinde "(1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. (2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." düzenlemelerine yer verilmiştir.
Somut olayda; davacı vekili dava konusu taşınmazın “76” olan pafta numarasının ada numarası olarak yazıldığını ileri sürerek mahkemesinden tavzih isteğinde bulunmuş, mahkemece de hükmün icrasında tereddüt uyandırdığı gerekçesiyle davacı tarafın talebi kabul edilerek tavzih kararı verilmiştir. Mahkemece verilen tavzih kararı ile hüküm fıkrasını genişletecek ve değiştirecek mahiyette bir işlem yapılmadığı anlaşılmıştır.
Bu nedenle; tavzih isteğinin kabulüne ilişkin verilen ek karar, dosya içeriğine toplanan bilgi ve belgelere ve kanuna uygun olduğundan davalının temyiz isteminin reddiyle hükmün onanması gerekmiştir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2022/3689, K. 2022/6813, 19 Ekim 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama