Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2022/4105 K.2022/8335

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil istemli dava sonunda Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 15.02.2022 tarihli, 2019/1 Esas ve 2022/83 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde davalı vekillerince duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 20.12.2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Avukat ..... ile temyiz edilen davacı ... vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, mirasbırakan ...’nin 7760 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 5 numaralı bağımsız bölümünü mal kaçırma kastı ile önce dava dışı...’a temlik ettiğini, Abdullah’ın da taşınmazı murisin davalı kızına devrettiğini, mirasbırakanın fiil ehliyetini de haiz olmadığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile payı oranında adına tesciline, mümkün olmazsa tenkisine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın açıldığı Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 2014/164 E., 2014/465 K. sayılı yetkisizlik kararı ile dava Kayseri 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/48 Esasına kaydedilmiş, bu mahkemece dava Kayseri 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/97 Esas sayılı davası ile birleştirilmiş, daha sonra birleştirilen davadan tefrik edilerek Kayseri 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/306 Esasına kaydedilmiş, yetkisizlik nedeniyle davanın usulden reddine ilişkin 2015/292 Karar sayılı kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Daire’nin 22.10.2018 tarihli ve 2015/18622 Esas, 2018/13731 Karar sayılı kararı ile hüküm onanmış, bunun üzerine dava Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/1 Esasına kaydedilerek Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK'nın 373/4 maddesi; “Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karar karşı temyiz yoluna başvurulabilir” hükmünü,

Geçici 3/2 maddesi; “Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427. ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.'” hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan Yasa maddelerinin düzenleniş amacı, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay’a yapılmakta olan temyiz kanun yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar iki dereceli kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır.

Diğer bir anlatımla, Yargıtay’ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta; Kayseri 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/306 Esas ve 2015/292 Karar sayılı kararı ile yetkisizlik nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş, kararın temyizi üzerine Daire’nin 22.10.2018 tarihli, 2015/18622 Esas ve 2018/13731 Karar sayılı kararı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiş ve Yargıtay dosyadan elini çekmiştir. Bu aşamadan sonra, görevli ve yetkili Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından esasa ilişkin yargılama yapılarak bir karar verilmiştir. Bu durumda aleyhine kanun yoluna gidilen Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.02.2022 tarihli, 2019/1 Esas ve 2022/83 Karar sayılı kararı ile ilgili olarak Yargıtay’ın daha önce esas yönüyle herhangi bir denetimi söz konusu değildir.