Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2022/4166 K.2022/7456

Taraflar arasında görülen gaiplik ve tapu iptali-tescil davası sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; dosyadaki belgeler incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, dava konusu 213 ada 58 parsel sayılı taşınmaz Hüseyin oğlu Mustafa adına kayıtlı iken, adı geçenin gaip olması sebebiyle Üsküdar 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 08/02/2005 tarihli ve 2004/356 E., 2005/68 K. sayılı kararı ile İstanbul Defterdarının kayyım olarak atandığını, çekişme konusu taşınmazın tapu kaydında ....Efendi Hazretlerinin Vakfı Mülhakatından .... Hatun Vakfı şerhinin bulunduğunu, 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 17. maddesine göre aslı vakıf olan taşınmazın vakfına dönmesi gerektiğini ileri sürerek, Hüseyin oğlu Mustafa’nın gaipliğine ve dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile vakfı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, çekişme konusu taşınmaza ait vakıf senedi getirilerek sonucuna göre karar verilmesi, yasal hasım olduğundan aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle kayıt malikinin gaipliğine, tapu kaydının iptali ile vakfı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; gaipliğe ilişkin davanın gaip olduğu iddia edilen kişinin yasal mirasçılarına, yasal mirasçısı yok ise son hak sahibi Hazineye yöneltilmesi gerektiğini, taşınmaz kaydında vakıf şerhi bulunması o taşınmazın vakıf taşınmazı olduğu anlamına gelmediğini belirterek, İlk Derece Mahkemesine ait kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 19.04.2022 tarihli ve 2021/1655 Esas, 2022/713 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın vakıf malı olduğu, öncesi vakıf malı olan taşınmazın Vakıflar Kanunu'nun 17. maddesinde belirtilen şartları taşıdığı, bu nedenle vakfı adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki iddialarını tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, gaiplik ve Vakıflar Kanunu′nun 17. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 5737 sayılı Yasa'nın 17.maddesi “Tasarruf edenlerin veya maliklerin mirasçı bırakmadan ölümleri, kaybolmaları, terk ve mübadil gibi durumlara düşmeleri halinde icareteynli ve mukataalı taşınmaz malların mülkiyeti vakfı adına tescil edilir.”

3.2.2. 6100 sayılı HMK’nın 588. maddesi; “Sağ olup olmadığı bilinmeyen bir kimsenin malvarlığı veya ona düşen miras payı on yıl resmen yönetilirse ya da mal varlığı böyle yönetilenin yüz yaşını dolduracağı süre geçerse, Hazinenin istemi üzerine o kimsenin gaipliğine karar verilir. Gaiplik kararı verilebilmesi için gerekli ilan süresinde hiçbir hak sahibi ortaya çıkmazsa, aksine hüküm bulunmadıkça, gaibin mirası Devlete geçer. Devlet, gaibe veya üstün hak sahiplerine karşı, aynen gaibin mirasını teslim alanlar gibi geri vermekle yükümlüdür.” hükmünü içermektedir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, (IV./3.) numaralı paragrafta yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinin yerinde bulunmasına göre; yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.