Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2022/5363 K.2023/1737

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın, davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile, İlk Derece Mahkemesine ait kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne dair karar, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, mirasbırakan adına kayıtlı dava dışı bir çok taşınmazın bulunduğu, mirasbırakan mal kaçırma kastı ile hareket etmiş olsaydı bu taşınmazları da davalıya devredebileceği, bedeller arasındaki farkın tek başına muvazaanın ispatı açısından yeterli olmadığı, temlikin mal kaçırma amacıyla yapıldığının davacılar tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin istinafı üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, davalının mirasbırakanın tek erkek çocuğu olduğu, devir tarihinde davalının yaşının küçük olduğu, bedelin ödendiğinin usulünce ispatlanamadığı, devrin muvazaalı olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesine ait kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir..

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK'nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararlan düzenlenmiş, 1/a bendinde de miktar veya değeri kırkbin Türk lirasım (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" hükmüne yer verilmiş, 2022 yılı itibanyla HMK.'nm 362/1-a bendinde belirtilen 40.000.00TLTik kesinlik sınırı 107.090.00 TL olarak uygulanmaya başlanmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki, pay oranında açılan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davalarında davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, dava değerinin davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur.

Somut olayda, mirasbırakan tarafından davalıya devredilen 99 parsel sayılı taşınmazın dava tarihi itibariyle keşfen saptanan 428.022,00 TL değeri üzerinden davacıların 3/16’şar miras payına isabet eden 80.254,12 TL’nin 2022 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, temyiz kesinlik sının içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayan kararlar hakkında 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bir karar verilebileceği açıktır.