Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2022/5500 K.2022/6700

Temyiz istemi, Mahkemenin kesinleşen 26.03.2019 tarihli ve 2018/485 E., 2019/149 K. sayılı kararına karşı davacılar vekili tarafından ileri sürülen tavzih isteğinin reddine ilişkin 11/04/2022 tarihli ek kararına yöneliktir.

Gerçekten de, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu′nun ″Hükmün tavzihi″ başlıklı 305. maddesi; ″ (1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. (2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.″ hükmünü içermektedir.

Somut olayda, eldeki davanın, mahkeme kapatılması nedeniyle gerçekleşen devir kararından önceki esası sırasında tapu siciline konulan ″davalıdır″ şerhinin infazda tereddüt yarattığı belirtilip tavzih talebinde bulunulmuştur.

Ne var ki, anılan husus hükmün içeriği ile ilgili olmayıp yukarıda değinilen 305 inci madde kapsamında değerlendirilemeyeceği, ancak tedbirin kaldırılması talebine konu edilebileceği açıktır.

Hal böyle olunca, Mahkemenin tavzih isteğinin reddine ilişkin 11/04/2022 tarihli ek kararına yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.