Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2022/6391 K.2023/3294

Taraflar arasında birleştirilerek görülen bedel, itirazın iptali davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece birleştirilen 2016/220 Esas sayılı davanın reddine, diğer birleştirilen davalar ile asıl davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı asıl ve birleştirilen davalarda davalı (birleştirilen 2016/220 E. sayılı davada davacı) ... vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz yoluna başvurulan davada, asıl davanın Dairemizin 24.11.2016 tarihli, 2014/19651 Esas, 2016/10522 Karar sayılı bozma kararından sonra 2015/100, 2015/142, 2015/118 ve 2016/220 Esas sayılı davaları ile birleştirildiği anlaşılmaktadır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında bölge adliye mahkemelerinin Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin, yine aynı maddenin 2. fıkrasında ise bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine istinaf yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 427 ile 444. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, yani bu kararlara ilişkin dosyaların bölge adliye mahkemelerine gönderilemeyeceği belirtilmiştir.

Bu durumda 20 Temmuz 2016 tarihinden önce verilen kararlar, kanun yoluna başvurma tarihi ne olursa olsun, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. ve 444. maddelerindeki temyize ilişkin hükümlere tabi olup, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Başkanlığına gönderilmesi gerekmektedir.

Buna karşılık, 20 Temmuz 2016 tarihinde ve sonrasında verilen temyiz incelemesinden geçmeyen kararlara karşı yasa yoluna gidilmesi halinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341-360. maddesindeki istinafa ilişkin hükümlerinin uygulanması için bölge adliye mahkemesine gönderilmesi zorunludur.

Hemen belirtilmelidir ki, daha önce Yargıtay denetiminden geçen asıl davanın “İstinaf” kanun yoluna tabi olmadığı açıktır.

Ne var ki, birleştirilen 2015/100, 2015/142, 2015/118 ve 2016/220 Esas sayılı davalar daha önce Yargıtayın denetiminden geçmemiş olup, karar tarihi (28.06.2022) de dikkate alındığında anılan davalara ilişkin verilen kararların ''İstinaf'' kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davaların birleşmekle bağımsız dava olma özelliğini kaybetmedikleri gözetilerek, ''İstinaf'' kanun yoluna tabi olduğu anlaşılan birleştirilen 2015/100, 2015/142, 2015/118 ve 2016/220 Esas sayılı dava dosyalarının istinaf incelemesi yapılmak üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi, Bölge Adliye Mahkemesince verilecek kararın temyiz edilmesi halinde dava dosyalarının temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi (anılan davalar yönünden temyiz isteğinde bulunulmasa dahi temyize tabi olan asıl dava dosyasının temyiz incelemesinin yapılabilmesi için dosyaların Dairemize gönderilmesi) için dosyanın Mahkemesine iadesi gerekmektedir.