Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2022/8367 K.2023/5877

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan annesi ... adına kayıtlı 6 parsel sayılı taşınmazdaki 11 numaralı bağımsız bölümün vekaletname ile davalı tarafından satıldığını, mirasbırakan ve davalının muvazaalı ve mirastan mal kaçırma amaçlı işlem yaptıklarını, kardeşleri ile arasında husumet bulunduğunu ileri sürerek miras payı oranında tazminatın dava tarihi itibariyle rayiç bedel üzerinden hesaplanmasını ve satış tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, dava konusu satışın gerek davacının gerekse diğer mirasçıların bilgisi dahilinde gerçekleştiğini, babalarının, kendisi de dahil çocuklarına bir kısım taşınmazlar verdiğini, kendisine eksik taşınmaz verilmesi nedeniyle mirasbırakan annesinin haksızlık olduğunu düşünerek dava konusu taşınmazın satılması ve bedelini alması için kendisine vekaletname verdiğini, mirasbırakanın başka taşınmazları da bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, temlikin muvazaalı olduğu, mirasçılardan mal kaçırma amacı içerdiği yönünde dosya kapsamında yeterli kanuni ve takdiri delil bulunmadığı, muvazaa iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesindeki iddialarını tekrarlayarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri olmadığı, dava konusu istemin, koşullarının varlığı halinde ancak tenkis talebine konu edilebileceği, tenkis isteğinin de bulunmadığı, davacının davasını HMK'nın 190/1 inci, TMK'nın 6 ncı maddeleri uyarınca ispatlayamadığı; öte yandan karar celsesi Mahkemece tahkikatın sona erdiği ve sözlü yargılamaya geçildiği tefhim edildikten sonra davacı tarafın ıslah için süre istediği ancak tahkikatın sona ermesine kadar ıslah yapılabileceği gözetilerek yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nin 353/1-b-1 maddesi uyarınca davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyip, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, istinaf nedenlerinin dikkate alınmayarak eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğini bildirerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 189,15 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,