Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2023/2886 K.2023/4315

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil istekli davada İlk Derece Mahkemesinin 23/09/2021 tarih,

2020/141 Esas, 2021/245 Karar sayılı kararı ile davanın reddine ilişkin verilen kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 07/04/2022 tarih, 2021/1799 Esas, 2022/526 Karar sayılı kararı ile HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince istinaf isteği kabul edilerek İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak yeniden hüküm kurulmuş ve davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 10/11/2022 tarih, 2022/4179 Esas, 2022/7384 Karar sayılı kararı ile davacılar.... ve ...yönünden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine; davacı ... yönünden temyiz dilekçesinin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemiz bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davacılar tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemizin 10/11/2022 tarih, 2022/4179 Esas, 2022/7384 Karar sayılı bozma kararında da belirtildiği üzere; Bölge Adliye Mahkemesince, mirasbırakanın davaya konu taşınmazını davalı gelinine temlikinde davacı torunları ... ve ...′dan mal kaçırma kastıyla hareket ettiği benimsenip davacı oğlu ..′ten ise mal kaçırma kastıyla hareket etmediği kabul edilerek aynı resmi akit yönünden iradenin bölünmezliği kuralının göz ardı edilmesi doğru değildir.

Diğer taraftan, mirasbırakanın davalı gelinine yaptığı temlikin bedelsiz olduğu mahkemenin de kabulünde olup, mirasbırakan tarafından sağlığında mirasçı torunları ....ve ...′ya herhangi bir taşınmaz devredilmediği halde oğulları ...ve ...ile torunu ....′e bir kısım taşınmazlar temlik edilmesinin davacılardan ... bakımından paylaştırma yapıldığına ve o nedenle davanın reddine gerekçe yapılması da, paylaştırmadan söz edilebilmesi için mirasbırakanın tüm mirasçılarını kapsar biçimde bir paylaştırma yapmış olması gerektiği kuralı karşısında isabetsiz olup,

mirasbırakanın davaya konu taşınmazını mirastan mal kaçırmak amacıyla davalı gelinine temlik ettiği kanaatine varılmaktadır. Bu nedenlerle, Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.