Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2023/312 K.2024/1113

Avukat ...

ASIL VE BİRLEŞTİRİLEN

2018/301 ESAS SAYILI DAVA ..., ... vekilleri Avukat ...

BİRLEŞTİRİLEN 2018/301

ESAS SAYILI DAVADA DAVACI

... vekili Avukat ... DAVA TARİHİ : ...

HÜKÜM

Karar verilmesine yer olmadığına-Kabul-Ret

Asıl ve birleştirilen 2018/301 Esas sayılı dava, tapu iptali ve tescil, birleştirilen 2009/118 E. sayılı dava ise alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, birleştirilen davanın açılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen karar Dairece bozulmuş, bozma kararından sonra, 21.06.2018 tarihinde açılan Mahkemenin 2018/301Esas sayılı dava dosyasının eldeki dosyayla birleştirilmesine karar verilmiş, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, Mahkemece asıl dava kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına, birleştirilen 2009/118 Esas sayılı davanın kabulüne, birleştirilen 2018/301 Esas sayılı davanın reddine karar verilmiş, karar asıl davada davacı-birleştirilen davada davalı ... ve birleştirilen davada davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Eldeki davada, birleştirilen 2018/301Esas sayılı dosyanın Dairenin bozma kararından sonra, asıl dava ile birleştirildiği anlaşılmaktadır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında bölge adliye mahkemelerinin Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin, yine aynı maddenin 2 inci fıkrasında ise bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine istinaf yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 427 ilâ 444 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, yani bu kararlara ilişkin dosyaların bölge adliye mahkemelerine gönderilemeyeceği belirtilmiştir.

Bu durumda 20 Temmuz 2016 tarihinden önce verilen kararlar, kanun yoluna başvurma tarihi ne olursa olsun 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 ilâ 444 üncü maddelerindeki temyize ilişkin hükümlere tabi olup dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Başkanlığına gönderilmesi gerekmektedir.

Buna karşılık, 20 Temmuz 2016 tarihinde ve sonrasında verilen temyiz incelemesinden geçmeyen kararlara karşı kanun yoluna gidilmesi halinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341 ilâ 360 ıncı maddelerindeki istinafa ilişkin hükümlerin uygulanması için bölge adliye mahkemesine gönderilmesi zorunludur.

Hemen belirtilmelidir ki, daha önce Yargıtay denetiminden geçen asıl ve birleştirilen 2009/118 Esas sayılı dosyanın “İstinaf” kanun yoluna tabi olmadığı açıktır.

Ne var ki, birleştirilen 2018/301 Esas sayılı dosya yönünden ise karar tarihi 10.05.2022 olup bu karar ile ilgili daha önce Yargıtayın bir denetimi de söz konusu olmadığından, anılan kararın ''İstinaf'' kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davaların birleştirilmesiyle bağımsız dava olma özelliğini kaybetmedikleri gözetilerek ''İstinaf'' kanun yoluna tabi olduğu anlaşılan birleştirilen 2018/301 Esas sayılı dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi, sonucunda verilen kararın temyiz edilmesi halinde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi (birleştirilen 2018/301 Esas sayılı dosya temyiz edilmese dahi temyize tabi olan asıl ve birleştirilen 2009/118 Esas sayılı dosyasının gönderilmesi) için dosyanın Yerel Mahkemesine iadesi gerekmektedir.