Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2023/595 K.2023/1000

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasında kesinleşmiş kararın tavzihi talebinin reddine yönelik 25.02.2022 tarihli ek kararın temyizi üzerine, Mahkemece, 24.05.2022 tarihli ek karar ile bir önceki ek kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı, 101 ada 1083 parseldeki L blok 1, 2 ve 3 no.lu bağımsız bölümler ile M blok 1 no.lu bağımsız bölümün davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile her birinin ortak yer olarak bağımsız bölüm kat malikleri adına bağımsız bölüm sayısı ve kat maliklerinin arsa payları göz önüne alınarak payları oranında tapuya tescili için daha önce Aydıncık Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/92 E., 2013/85 K. sayılı dosyası ile davalı aleyhine dava açtığını, 30.05.2013 tarihinde davanın kabulüne karar verildiğini, kararın temyiz edilmeksizin 08.07.2013 tarihinde kesinleştiğini, ancak anılan kararda hatalı pay dağıtımı yapıldığı gerekçesiyle Tapu Müdürlüğü tarafından hükmün infaz edilemediğini ileri sürerek hükümdeki maddi hatanın düzeltilmesini ve tereddüt yaratan hususların açıklanmasını istemiştir.

Mahkemenin 25.02.2022 tarihli ek kararı ile, 30.05.2013 tarihinde verilip 08.07.2013 tarihinde kesinleşen kararın tapuda infaz edildiği, hükmün icrasından sonra tavzih edilemeyeceği, ayrıca 6100 sayılı Hukuk Muhekemeleri Kanunu'nun (HMK) 305/2. maddesine göre hüküm fıkrasında taraflara tanınan hakların ve yüklenen borçların tavzih yoluyla sınırlandırılamayacağı ve genişletilemeyeceği, HMK'nın 304. maddesinde düzenlenen hükmün tashihinin ise yalnızca yapılan yazı ve hesap hataları için mümkün olduğu, tashih yapılırken hükmün değiştirilemeyeceği gerekçesiyle davacının talebinin reddine karar verilmiş; 24.05.2022 tarihli ek karar ile, davacının bir önceki ek kararı temyizinin süresinde olmadığı gerekçesiyle 25.02.2022 tarihli ek kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

Davacı vekilinin 24.05.2022 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 93. maddesinde, “ Resmi tatil günleri süreye dahildir. Sürenin son gününün resmi tatile rastlaması halinde süre, tatili takip eden ilk iş günü çalışma saati sonunda biter.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Mahkemece 25.02.2022 tarihinde verilen tazvih talebinin reddine ilişkin ek kararın davacı vekiline 17.04.2022 tarihinde elektronik yolla tebliğ edildiği, temyiz süresinin son gününün ... Bayramına denk geldiği, davacı vekilinin tatilden sonraki ilk iş günü olan 05.05.2022 tarihinde ek kararı temyiz ettiği ve temyiz harçlarını yatırdığı, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenle; davacı vekilinin 24.05.2022 tarihli ek karara yönelik yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile, ek kararın ORTADAN KALDIRILMASINA,

Davacı vekilinin 25.02.2022 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305. maddesinde belirtildiği üzere, hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyor ise, taraflarca hükmün icrasına kadar açıklanması veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesi istenebilir. Ancak tavzih yolu ile hükmün değiştirilmesi veya hükme ilâve yapılması olanaksızdır.

Mahkemenin, davanın kabulüne ilişkin 30.05.2013 tarihli kararının, taraflarca temyiz edilmeksizin 08.07.2013 tarihinde kesinleştiği ve tapuda infaz edildiği anlaşılmakla, hükmün HMK'nın 305. maddesi gereğince tavzih yoluyla değiştirilmesine olanak bulunmadığından Mahkemece, davacının tavzih talebinin reddine karar verilmesi doğrudur.