Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2023/6114 K.2024/6704

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; mirasbırakan ... tarafından 1978 yılında evlat edinildiğini, murisin tek mirasçısı olduğunu, mirasbırakanın maliki olduğu 1915 ada 35 parsel sayılı taşınmazdaki 7 nolu bağımsız bölümü ölünceye kadar bakma akdi ile yeğeni ...’ın eşi olan davalı ...'a temlik ettiğini, yapılan işlemin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, davalının mirasbırakanın yaşlılığından yaralanarak dava konusu taşınmazın adına tescilini sağladığını, davalının ölünceye kadar bakma sözleşmesinin kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmediğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı; davacının murisin kız kardeşinin kızı olduğunu, yaklaşık 40 yıl önce muris tarafından evlat edinildiğini, ancak evlat edinme işleminin üzerinden 15 yıl geçtikten sonra davacının evden kaçtığını, murisin kendisinin evlendiğini öğrendiğini, o günden sonra murisi arayıp sormadığını, eşinin de murisin yeğeni olduğunu, murisle birlikte yaşadıklarını, murisin bakımı ve ihtiyaçları ile kendisi ve eşinin ilgilendiğini, bu nedenle temlikin minnet duygusu ve bakım karşılığı yapıldığını, murisin temlik dışında fındık bahçeleri bulunduğunu, ayrıca öldüğünden banka hesabında 250.000,00 TL'sinin olduğunu, temlikteki amacın mal kaçırmak olmadığını belirterek davanın reddine savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Giresun 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.03.2023 tarihli ve 2022/113 E., 2023/163 K. sayılı kararı ile; murisin davalının halası, davacının ise evlatlık yoluyla üst soyu olduğu, davacı ile murisin uzun süredir görüşmediği, murisin tek başına yaşadığı, davalının ise murisin maddi ve manevi ihtiyaçları ile ilgilendiği, murisin yılın bir kısmını köyde davalının yanında geçirdiği, dava konusu temlikin minnet duygusu ve bakım karşılığı yapıldığı, murisin temlik dışı başka taşınmazlarının bulunduğu, bu taşınmazların tamamının murisin ölümü ile davacıya intikal ettiği, temlikin mal kaçırma amacıyla yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusunun ölünceye kadar bakma sözleşmesinin geçersizliği, muvazaanın tespiti ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptal ve davacı adına tescil istemi olduğunu, talep edilen öncelikli hususun ölünceye kadar bakma sözleşmesinin kanunen belirlenen şekil şartlarına uymadığının tespiti olduğunu, ölünceye kadar bakma sözleşmesinin asli unsuru olan birlikte ikametin yanı sıra davalının sair bakım yükümlülüklerini yerine getirdiği iddiasının gerçeği yansıtmadığını,

murisin bakım borçlusunun ikametinden başka bir adreste ölünceye kadar tek başına yaşadığını, murisin kendi işlerini kendisinin hallettiğini, ölünceye kadar bakma akdi yapıldığında murisin 87 yaşında olduğunu, murisin devrettiği taşınmazın mal varlığının yarısını oluşturduğunu, temlikteki amacın bakım değil mal kaçırmak olduğunu, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, ayrıca davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin de hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 26.09.2023 tarihli ve 2023/756 E., 2023/1069 K. sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın ölünceye kadar bakım akdi ile tapuda resmi şekilde davalıya devredildiği ve şekil eksikliği bulunmadığı, mirasbırakan tarafından sağlığında bakım yükümlülüğünün yerine getirilmediğine dair bir iddia ileri sürülmediğinden bu hususun davacı mirasçı tarafından da ileri sürülemeyeceği, kaldı ki dosya kapsamı ve tanık anlatımlarına göre davalının bakım borcunu yerine getirmiş olduğu,

akit tarihinde bakım alacaklısının bakıma muhtaç olmasının gerekmediği gibi, bakım alacaklısı ile bakım borçlusunun aynı evde birlikte yaşama zorunluluğu da bulunmadığı, mirasbırakanın dava konusu taşınmaz dışında başkaca taşınmazlarının da mevcut olup, temlikte makul sınırın aşıldığından bahsedilemeyeceği, dava konusu taşınmazın ölünceye kadar bakım akdi ile davalıya devredildiği, temlikteki amacın mirasbırakanın bakım ihtiyacının karşılanması olduğu, temlikte muvazaa ile hareket edildiğinin davacı tarafça kanıtlanamadığı,

yargılama sırasında keşif ve bilirkişi incelemesi ile taşınmazın değerinin belirlendiği ve eksik harcın 16.02.2023 tarihinde davacı tarafından tamamlandığı, dava değerine göre Mahkemece belirlenen vekalet ücretinin fazla olmadığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.(1) maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, ölünceye kadar bakma aktinden kaynaklanan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6, 706. maddeleri,

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 237. maddesi,

2644 sayılı Tapu Kanunu'nun 26. maddesi,

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 611 ve 614. maddeleri.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 190. maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1930 doğumlu mirasbırakan ...’ün 28.08.2021 tarihinde ölümü üzerine geriye mirasçı olarak 1975 yılında evlat edindiği davacı kızı ...’nin kaldığı, mirasbırakanın maliki olduğu 1915 ada 35 parsel sayılı taşınmazdaki 7 nolu bağımsız bölümü 07.08.2017 tarihinde davalıya ölünceye kadar bakım akdi ile devrettiği anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 157,75 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,