Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2024/1108 K.2024/2597

Taraflar arasında birleştirilerek görülen bedel ve itirazın iptali davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece birleştirilen 2016/220 Esas sayılı davanın reddine, diğer birleştirilen davalar ile asıl davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararının asıl ve birleştirilen davalarda davalı (birleştirilen 2016/220 E. sayılı davada davacı) ... vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 14.06.2023 tarihli ve 2022/6391Esas, 2023/3294 Karar sayılı kararı ile;

asıl davanın, Dairemizin 24.11.2016 tarihli, 2014/19651 Esas, 2016/10522 Karar sayılı bozma kararından sonra 2015/100, 2015/142, 2015/118 ve 2016/220 Esas sayılı davaları ile birleştirildiği anlaşılmakla Yargıtay denetiminden geçen asıl davanın “İstinaf” kanun yoluna tabi olmadığı ancak birleştirilen 2015/100, 2015/142,

2015/118 ve 2016/220 Esas sayılı davalar daha önce Yargıtayın denetiminden geçmemiş olup karar tarihi (28.06.2022) de dikkate alındığında anılan davalara ilişkin verilen kararların ''İstinaf'' kanun yoluna tabi olduğu gerekçesiyle birleştirilen davalar bakımından istinaf incelemesi yapılmak üzere dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 15.02.2024 tarihli ve 2023/2230 Esas, 2024/311 Karar sayılı kararı ile, davada daha önce verilen kararın temyiz incelemesine tabi tutularak Yargıtayca bozulduğu, Mahkemece bozma üzerine verilen kararın temyiz incelemesine tabi olacağı gerekçesiyle dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında bölge adliye mahkemelerinin Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin, yine aynı maddenin 2 nci fıkrasında ise bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine istinaf yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 427 ilâ 444 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, bu kararlara ilişkin dosyaların bölge adliye mahkemelerine gönderilemeyeceği belirtilmiştir.

Bu durumda 20 Temmuz 2016 tarihinden önce verilen kararlar, kanun yoluna başvurma tarihi ne olursa olsun, 1086 sayılı Kanun'un 427 ilâ 444 üncü maddelerindeki temyize ilişkin hükümlere tabi olup dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Başkanlığına gönderilmesi gerekmektedir. Buna karşılık, 20 Temmuz 2016 tarihinde ve sonrasında verilen temyiz incelemesinden geçmeyen kararlara karşı yasa yoluna gidilmesi halinde ise 6100 sayılı Kanun'un 341 ilâ 360 ıncı maddelerindeki istinafa ilişkin hükümlerinin uygulanması için bölge adliye mahkemesine gönderilmesi zorunludur.

Öte yandan, davaların birleşmekle bağımsız dava olma özelliğini kaybetmeyecekleri tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, Dairemizin 14.06.2023 tarihli ve 2022/6391 Esas, 2023/3294 Karar sayılı kararında belirtilen hususların yerine getirilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine iadesi gerekmektedir.