Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2024/1264 K.2024/2346

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen tescil davasında davanın kabulüne karar verilmiş, 30.04.2018 tarihinde hüküm kesinleşmiştir.

Davacı vekilinin tavzih talebi Mahkemece reddedilmiştir.

Mahkemenin tavzihe yönelik kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; Şanlıurfa ili, ... ilçesi, ... köyünde yapılan kadastro çalışmaları sonucunda taşlık niteliğinde tespit harici bırakılan taşınmazın ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerden olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.02.2013 tarihli ve 2012/495 E. 2013/122 K. sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Bozma Kararları Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 08.05.2014 tarihli ve 2014/3769 Esas, 2014/5716 Karar sayılı kararıyla; "...Ziraatçı bilirkişi raporuna göre çekişmeli taşınmaz üzerinde imar-ihya faaliyetlerinin tamamlandığı, taşınmazın 4 üncü sınıf kuru tarım arazisi vasfında olduğu, ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerden olduğu, bu nedenlerle Mahkemenin davacı Hazine adına tescil kararı verilemeyeceği ve davanın reddinin gerektiği yönündeki değerlendirmesinin isabetsiz olduğu açıklanarak;

davanın kabulü ile çekişmeli taşınmaz bölümünün davacı Hazine adına tesciline karar verilmesi..." gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı Şanlıurfa Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuş, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 15.06.2017 tarihli ve 2015/9892 Esas, 2017/4669 Karar sayılı kararıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

V. TAVZİH

A.Tavzih Talebi Davacı Hazine vekili 26.07.2023 tarihli tavzih talepli dilekçesinde; dava konusu taşınmazın 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 18 inci maddesi uygulamasına tabi tutulduğu için kararın infaz edilemediğini belirterek tavzih istemiştir.

B. Mahkemenin Tavzih Kararı

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen tavzih kararıyla; davacı vekilinin tavzih talebi üzerine alınan 01.09.2023 havale tarihli fen bilirkişi raporuna göre taşınmazın 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 18 inci maddesi gereğince 16 nolu düzenleme sahası ile uygulamaya alındığı, raporda belirtildiği üzere (fen bilirkişi raporu ekinde mevcut krokide (A) harfinden (R) harfine kadar rumuzlandırılan) toplam 21 adet parsel ile çakışmakta olduğu, davacı vekilinin tavzih talebinin kabul edilmesi halinde 21 adet parselin sınırları ve yüz ölçümlerinde düzeltme ve değişiklik meydana geleceği, oluşan yeni parsellerde hak sahibi olan kurum veya şahısların haklarının durumdan etkileneceği, bu sebeple istem açısından yasal koşulların oluşmadığı gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle, Mahkeme kararının infaz edilebilmesi için tavzih talebinin kabulü gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, tavzih istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 304 üncü ve 305 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararı ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, özellikle Mahkemenin gerekçeli kararının doğru adrese tebliğ edildiği, Tapu Müdürlüğü tarafından temyiz edilmediği ve kararın kesinleştiği anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13 üncü maddesinin j bendi gereğince temyiz eden davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,