Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2024/2447 K.2024/6370

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tapu iptali ve tescil, olmazsa bedel davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 23.01.2024 tarihli ve 2023/892 Esas, 2024/541 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesinin kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinde özetle; temyiz dilekçelerinde açıkça belirttikleri üzere İlk Derece Mahkemesinin 10.11.2017 tarihli ve 2017/94 Esas, 2017/280 Karar sayılı kararının Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 05.11.2020 tarihli ve 2018/4002 Esas, 2020/5691 Karar sayılı kararı ile bozulduğunu, İlk Derece Mahkemesinin bozmaya uyarak yeniden yapmış olduğu yargılama neticesinde temyize konu olan 29.09.2022 tarihli kararı ile davanın reddine karar verildiğini, ilk karar ile ikinci kararının gerekçeleri farklı olsa da hukuk tekniği anlamında söz konusu kararın eski kararında direnme niteliğinde olduğunu,

İlk Derece Mahkemesinin direnme kararına karşı Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda inceleme yapılması gerekmekte iken 1. Hukuk Dairesince bu incelemenin yapılmasının hukuki yanılgı olduğunu, haklı davalarının hiçbir şekilde yasal gerekçeler ile değil bilakis kanunun açık emrine aykırı yorumlar ile usul ve yasaya aykırı olarak reddedildiğini, temyiz başvurularının da maddi hata yapılarak reddedilip kararın onandığını, bu maddi hatanın düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme kararının bozulmasına, direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili tarafından kararın maddi hataya dayandığı gerekçesi ile düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) "Hükmün tashihi" kenar başlıklı 304. maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir :

" (1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece re'sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. ... "

Yine "Bozmaya uyma veya direnme" başlıklı 373. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları şöyledir:

" (4) Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

"(5) İlk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır. Direnme kararı öncelikle incelenir. Daire, direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir.

"(6) Davanın esastan reddi veya kabulünü içeren bozmaya uyularak tesis olunan kararın önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden bozulması üzerine alt mahkemece verilen kararın temyiz incelemesi, her halde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılır.

Dosya içeriğine göre; Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/4. maddesi gereğince Dairenin bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak karar verildiği temyiz yoluna başvurulması üzerine Dairece inceleme yapıldığı gibi HMK'nun 373/5 ve 6. maddelerinin koşulları bulunmadığı, öte yandan Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanmadığı gibi maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki değerlendirmeye ilişkin olduğu dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekir.