Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2024/3794 K.2024/6357

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen tapusuz taşınmazın tescili davasında Mahkemenin 05.11.1991 tarihli ve 1990/217 Esas, 1991/174 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, kararın taraflarca temyiz edilmemesi üzerine karar kesinleşmiştir.

Davacı ... mirasçısı ...'ın tavzih talebi üzerine Mahkemece 03.04.2023 tarihli ek kararla davacı tarafın tavzih talebi reddedilmiştir.

Mahkemenin 03.04.2023 tarihli tavzih kararı davacı ... mirasçısı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3/2. maddesi; "Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 444 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemez." hükmü içermektedir.

Yukarıda açıklanan kanun maddesinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır. Bu itibarla, eldeki davada Mahkeme kararının kesinleştiği, davacının temyiz istemine konu Mahkemenin 03.04.2023 tarihli tavzih kararının ise, Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş olduğu görülmekle karara karşı ancak istinaf yoluna başvuru yapılabilecektir.